Toespraken\Liefde is God, leef in liefde
Liefde is God, leef in liefde
Goddelijke toespraak door Bhagavan Sathya Sai Baba
Dit land van Bharat [India] is het moederland van nobele mensen, die in meerdere continenten beroemd zijn geworden.
Het land van Bharat vormde het strijdperk vanwaar de soldaten uit andere landen werden verdreven en de bevrijding van buitenlandse heerschappij werd verkregen.
Dit land van Bharat heeft op wetenschappelijk gebied een grote reputatie opgebouwd.
Dit land van Bharat is een goddelijk land, dat grote geesten heeft voortgebracht op het gebied van muziek, kunst, literatuur en meerdere takken van wetenschap.
Als je in zo’n groots land bent geboren, o jongens en meisjes, dien je het deugdzame karakter ervan te beschermen en hoog te houden.
(Telugu gedicht)
De reputatie en voorspoed van Bharat zijn werkelijk groots. Terwijl een aantal landen met verschillende soorten rampspoed werd geconfronteerd, is Bharat stabiel gebleven. Het land is overvloedig bedeeld met allerlei rijkdom.
Verdraagzaamheid is het ware juweel van dit heilige land van Bharat.
Van alle rituelen is het vasthouden aan de waarheid de allergrootste discipline.
Zoet als nectar in dit land is de liefde voor de moeder.
Karakter wordt veel hoger gewaardeerd dan het leven zelf.
Helaas zijn de mensen de basisprincipes van deze grootse cultuur vergeten en volgen zij de westerse cultuur na.
Het volk van Bharat is zich niet bewust van zijn verheven culturele erfenis, zoals een reusachtige olifant zich niet bewust is van zijn eigen kracht.
(Telugu gedicht)
Door de hele geschiedenis heeft Bharat uitzonderlijk veel materiële en geestelijke overvloed gekend. Het is door voortreffelijke koningen en rechtschapen vorsten geregeerd. Er zijn meerdere vrouwen in dit land geboren die beroemd werden wegens hun kuisheid. Savitri wist haar dode echtgenoot Sathyavantha weer tot leven te brengen door de macht van haar kuisheid. Waar ter wereld zijn zulke edele en kuise vrouwen nog te vinden?
Dit land van Bharat heeft het leven geschonken aan vele edele vrouwen zoals Savitri,
die haar dode echtgenoot weer tot leven bracht;
Chandramati, die een uitslaande brand wist te blussen met de kracht van waarheid;
Sita, die haar kuisheid aantoonde door ongedeerd uit een laaiend vuur te stappen
en Damayanti, die een boosaardige jager tot as verbrandde met de kracht van haar kuisheid.
Dankzij dergelijke kuise vrouwen verwierf dit vrome en nobele land overvloed en welvaart
en werd het de leraar van alle landen van de wereld.
(Telugu gedicht)
Helaas echter laten tegenwoordig veel mensen, die in dit voortreffelijke land van Bharat geboren zijn, zich tot oppervlakkige zaken en verleidingen overhalen. Ze hebben slecht inzicht, ze luisteren naar slechte dingen en zelfs hun gedrag is slecht. Wat een enorme neergang!
Tegenwoordig zijn de mensen van Bharat als de olifant, die zich niet bewust is van zijn eigen kracht. Met een zwiep van zijn staart kan een olifant al een man neerslaan en hem meters ver werpen. En toch volgt die machtige olifant gedwee de bevelen van de olifantleider (mahout) op. Hij doet gewoon wat de mahout van hem vraagt.
Net zo geven de bewoners van Bharat zich tegenwoordig als slaven over aan de leefwijze van buitenstaanders. De leefwijze van het volk van Bharat wordt bepaald door waarheid en rechtschapenheid, overeenkomstig de vedische voorschriften: ‘spreek de waarheid’ (sathyam vada) en ‘leid een rechtschapen leven’ (dharmam chara - letterlijk: ‘volg dharma’). In feite zijn waarheid en rechtschapenheid de grootste rijkdom van het volk van Bharat.
Helaas zijn de bewoners van Bharat tegenwoordig deze prachtige waarden vergeten en daardoor als slaven in hun eigen land geworden. Hun hele leefwijze is zo veranderd dat waarheid en rechtschapenheid er niet meer in voorkomen. Eerlijk gezegd is er niemand in deze wereld die Bharat kan verslaan. De mensen van Bharat hebben van nature de belangrijke menselijke waarden in zich van waarheid (sathya), juist gedrag (dharma), vrede (shanti) en liefde (prema).
Laat ieder voor zich de eigen ware natuur onderzoeken: ‘Wie ben ik?’ Het antwoord dat van binnenuit komt is: ‘Ik ben een mens.’ Met dit antwoord dien je te beseffen: ‘Ik ben geen dier.’ Dat is je ware natuur.
Als je jezelf als een mens beschouwt, dien je blijk te geven van menselijke eigenschappen. Welke zijn dat? Eerst en vooral waarheid (sathyam). Van waarheid kom je tot juist gedrag (dharma). Er staat geschreven: ‘Er is geen hogere plicht dan de waarheid’ (Sathyan nasti paro dharmah). Sathya en dharma leiden samen tot vrede (shanti) en liefde (prema). Waar liefde is, kan er geen haat en jaloezie zijn.
Helaas zijn de mensen vandaag de dag de belangrijke eigenschap van liefde kwijtgeraakt. Zelfs een hond houdt van zijn puppy. Zelfs vogels geven blijk van liefde voor hun nakomelingen. Maar een mens heeft zijn medemens niet lief.
De feitelijke oorzaak van de huidige toestand in Bharat is gebrek aan eenheid onder de mensen. Er is geen eenheid in het gezin, in de samenleving en in het land. Waar eenheid is, daar zal zuiverheid zijn; waar zuiverheid is, daar zal goddelijkheid zijn. Nodig zijn nu eenheid, zuiverheid en goddelijkheid.
De huidige wetenschappers vinden allerlei dingen uit. Zo kan men een dubbeldeksvliegtuig laten vliegen. Maar met al die vooruitgang in wetenschap en technologie is tevens de kwaliteit van het menselijk bestaan hard achteruitgegaan. Dit was in vroegere tijden niet het geval. Toen leefde een groep mensen vreedzaam en gelukkig met elkaar onder één dak. Toen was er geen sprake van angstcomplexen, terwijl die nu schering en inslag zijn.
Waar is die angst vandaan gekomen? Deze is het gevolg van gebrek aan zelfvertrouwen. Mensen hebben geen vertrouwen in hun innerlijk zelf. Het gezegde luidt: ‘Atmisch bewustzijn is niet voor wilszwakke geesten.’ Mensen hebben vertrouwen ontwikkeld in allerlei wereldse zaken, maar niet in zichzelf. Zelfvertrouwen leidt tot zelfvoldoening; zelfvoldoening leidt tot zelfopoffering; zelfopoffering leidt tot zelfrealisatie.
Iedereen weet dat je met een sterke fundering betrouwbare muren krijgt, en met betrouwbare muren zal het dak stabiel zijn. Alleen in zo’n huis kan men veilig wonen. Tegenwoordig is de fundering al niet sterk. Hoe betrouwbaar zullen de muren dan zijn? Voor de mens vormen zelfvertrouwen de fundering, zelfvoldoening de muren, zelfopoffering het dak en zelfrealisatie het leven. Daarom moeten deze vier volmaakt in orde zijn.
Ondanks zijn opleiding en intelligentie zal een dwaas zijn ware zelf niet leren kennen
en zal een kwaadwillig persoon zijn slechte eigenschappen niet opgeven.
(Telugu gedicht)
Modern onderwijs leidt slechts tot redetwist, niet tot volledige wijsheid.
Wat heeft het voor zin onderwijs te volgen dat je niet naar onsterfelijkheid kan leiden?
Zorg dat je kennis verwerft die je wel onsterfelijk zal maken.
(Telugu gedicht)
Het huidige onderwijs verschaft geen werkelijke kennis die zich tot wijsheid ontwikkelt. Het helpt je alleen om de kost te verdienen. Het stimuleert het vergaren en verkeerd gebruik van rijkdommen. Met het geld dat mensen op allerlei manieren verdienen worden jongens voor een hogere opleiding naar het buitenland gestuurd. Voor dat doel geven deze mensen honderdduizenden roepies uit. Tegen de tijd dat zij naar hun vaderland terugkeren zijn de kinderen volledig bedorven.
Hier is een klein incident dat enige tijd geleden gebeurde. Indiase ouders namen hun zoon mee naar een tempel, voordat hij voor zijn studie naar het buitenland zou vertrekken en zij gaven hem de volgende raad: ‘Beste zoon, deze godheid is de Moeder van iedereen. Zij is de Moeder van het heelal. Vergeet de Moeder nooit. Blijf voortdurend op haar contempleren, waar je ook bent.’ In feite dwongen ze hem daartoe een belofte af. De jongen vertrok toen naar de Verenigde Staten.
Zodra hij in Amerika voet aan wal zette, was hij de Moeder totaal vergeten, zo volledig werd hij in beslag genomen door die nieuwe omgeving. Na verloop van drie jaar keerde hij terug naar zijn geboorteland Bharat, helemaal gewend geraakt aan de Amerikaanse manier van leven. De ouders brachten die jongen rechtstreeks van het vliegveld naar dezelfde tempel, voor de zegen van de goddelijke Moeder. Zodra hij de tempel binnentrad, begroette hij de godheid niet met gebogen hoofd en de handen samengevouwen voor de borst (namaskar), maar met de Engelse woorden: ‘Hoe gaat het met u, mevrouw?’
De ouders berispten de jongen voor zijn onbeschaamdheid door zo weinig respect aan de goddelijke Moeder te betuigen. Zij betreurden het zeer dat hun zoon, opgevoed in een traditionele familie, zelfs niet de moeite nam om de goddelijke Moeder eerbiedig te groeten, en dat al die honderdduizenden roepies, besteed aan zijn buitenlandse opleiding, verspild waren. Uiteindelijk besloten ze alle ouders, die hun kinderen voor een hogere opleiding naar het buitenland wilden sturen, te adviseren dit niet te doen.
Het is ontegenzeggelijk waar dat mensen door het volgen van studies in het buitenland slechte gedachten, gewoonten en gedragingen krijgen. Men dient een buitenlandse opleiding niet zo hoog aan te slaan. De rijkdom van onderwijs en cultuur die in dit land voorhanden is, zul je in andere landen niet vinden. We moeten er trots op zijn dat we in dit bijzondere land van Bharat geboren zijn. Het is een groot voorrecht om een inwoner van Bharat genoemd te mogen worden. Daarom moeten we meer zelfvertrouwen krijgen en veel belang stellen in het leiden van een moreel, deugdzaam en spiritueel leven.
Helaas is er tegenwoordig geen moraliteit in de mens. Hoe kun je dan een gelukkig en vreedzaam leven leiden? De grote spirituele rijkdom die in dit land van Bharat beschikbaar is kun je in geen enkel ander land vinden.
Mensen uit allerlei landen nodigen mij uit om hun woonplaats te bezoeken, bieden mij zelfs een speciaal vliegtuig aan. Maar steevast wijs ik hun verzoeken van de hand. Ik ben altijd gelukkig hier in India. Ik heb geen vliegtuigen of andere vormen van comfort nodig. Ik wil alleen toewijding.
Ik ben niemand tegengekomen die mij haat. Tot nu toe heb ik helemaal geen vijanden. Alle mensen hebben mij lief, omdat ik iedereen liefheb. Ter wille van mijn universele liefde komen de mensen zelfs vanuit verafgelegen landen naar mij toe.
Waarom zou ik naar het buitenland gaan? Sommige mensen begrijpen mijn liefde niet goed en trekken verkeerde conclusies. Enkelen krijgen zelfs een afkeer van me, omdat ik bepaalde verzoeken van hen niet inwilligde. Want zullen zij vorderingen maken op het spirituele pad als ik op al hun verzoeken inga? Nee, in het geheel niet. Dat zou hen eerder kwaad doen.
Daarom wens ik dat jongens en meisjes vanaf hun kindertijd op de juiste manier beteugeld worden. Het is duidelijk dat in al onze onderwijsinstellingen niemand ooit ook maar enige haat tegen mij heeft gehad. Alle studenten komen op me af en noemen me vol liefde: ‘Swami! Swami!’ Als ik na een bezoek aan hun campus weer naar buiten ga, nemen ze met tranen in de ogen afscheid van me.
Zal je dit op enige andere onderwijsinstelling tegenkomen? Functioneren de colleges en universiteiten elders ook als onderwijstempels? In die instellingen worden zelfs bezoekende ouders niet met gepast respect behandeld.
Ouders zijn heilig. De cultuur van Bharat spoort de mensen aan: ‘Vereer je moeder als God; vereer je vader als God!’ (matridevo bhava; pitridevo bhava) Elk mens is een belichaming van God. In feite is de hele schepping God.
Deze grootse waarheid realiseren we ons niet en daarom zeggen we: ‘Deze persoon is mijn vijand, hij heeft me slecht behandeld!’, waarop we die persoon haat toedragen. Zoals je denkt zo zal het zijn (yad bhavan tad bhavati) - liefde verwekt liefde en haat verwekt haat. Het is gebruikelijk om iemand te helpen die jou helpt. Maar alleen Sai is zo welwillend om ook diegenen te helpen die hem kwaad willen doen en daarbij hun eigen tekortkomingen negeren.
Heb zelfs hen lief die jou schade berokkenen. Dat is ware menselijkheid. Deze menselijke eigenschap moet je ontwikkelen. Wie er ook op je pad komt, behandel hem als een belichaming van goddelijkheid. Er wordt gezegd: ‘God is in de menselijke vorm’ (daivam manusharupena). Als je de afbeelding van een vorm van God bekijkt, dan zie je God in een menselijke gestalte afgebeeld. Rama, Krishna, of welke andere godheid ook - allemaal hebben ze een menselijke vorm. God kan met verschillende vormen en namen aangeduid worden, en toch zijn allen belichamingen van het goddelijke zelf.
Het ware zelf (atmatattva) is eender in alle mensen, ongeacht namen en vormen. Het gezegde luidt: ‘In alle levende wezens is de bewoner het ene atma’ (ekatma sarva bhutantaratma). Deze edele gedachten moeten van jongs af aan bijgebracht worden. Misschien lijkt je dit een moeilijke opdracht, maar nee, niets is eenvoudiger dan dit besef van gelijkheid.
Stel dat iemand die je als je vijand beschouwt naar je toe komt; je begroet hem en vraagt: ‘Hallo, hoe gaat het met je, broeder?’ Dan zal hij niet boos worden. Waarom niet? Omdat je hem broeder noemde zal hij je ook op dezelfde wijze tegemoetkomen. Zowel liefde en vertrouwen als vijandschap en wantrouwen geeft de andere persoon jou in je eigen taal terug.
Verhef je tot het niveau waar je in staat bent hetzelfde atmatattva in allen te zien. Dan zul je werkelijk de belichaming van het goddelijke zelf (divyatmasvarupa) worden. Bedenk: ‘Ik ben een belichaming van het goddelijke zelf. Al deze verschillende mensen zijn slechts mijn spiegelbeelden. In al deze lichamen, die als spiegels zijn, kan ik mezelf zien.’ Alleen als je in staat bent dat stadium te bereiken zul je werkelijke vrede genieten. Die vrede kun je niet bereiken door alleen maar Gods naam te herhalen (japa), ascese (tapas), yoga of offerrituelen (yagna en yaga) te beoefenen.
Mensen hunkeren naar vrede en voeren voor dat doel allerlei geestelijke oefeningen uit. Maar vrede vinden ze nergens; waar je ook kijkt in de buitenwereld, er is alleen verdeeldheid [Engelse woordspeling: pieces/stukken in plaats van peace/vrede]. Maar zodra ze hun blik naar binnen richten, zullen ze daar vrede vinden. Deze innerlijke vrede manifesteert zich naar buiten. Alleen zo iemand met in-zicht kan met recht menselijk genoemd worden. Dieren missen dat in-zicht en onderscheidingsvermogen. Daarom kunnen zij wreed zijn.
Jij bent geen dier; jij bent mens. Leef dan ook als een mens. Je beweert mens te zijn, maar leeft als een wreed dier. Hoe kun je dan mens genoemd worden? Leef waarlijk als een mens. Ontdoe je van die dierlijke eigenschappen zoals begeerte (kama), woede (kroda), hebzucht (lobha), begoocheling (moha), hoogmoed (mada), haat en afgunst (matsarya). Haat niemand.
Ik ben tot op heden nooit boos op iemand geweest. Daarom houden alle mensen van mij. Ik heb slechts één eigenschap: liefde voor allen. Daarom zullen de mensen me overal volgen, zelfs als ik de wildernis in zou trekken. Alleen mijn liefde trekt alle mensen naar mij toe. Toch hebben enkele mensen afkeer van mij gekregen. Dat is niet mijn fout, maar hun eigen inbeelding.
Mensen vragen zich af hoe Swami zo goddelijk vredig kan zijn en toch in staat is dag aan dag met zoveel mensen om te gaan. Voor mij is vrede mijn natuurlijke staat. Altijd glimlach ik en behoud ik een serene gemoedsrust. Nooit zal mijn gezicht betrekken. Ik ben altijd gelukkig en met een glimlach. Ik spoor jullie aan ook zo te zijn. Als jullie gelukkig zijn, ben ik gelukkig. Jullie geluk is mijn geluk.
Hoe zou het komen dat miljoenen mensen van mij houden? Wat heeft jullie in zo groten getale hier gebracht? Heb ik jullie allemaal een uitnodiging gestuurd? Alleen jullie liefde heeft jullie hierheen gebracht. Kunnen uitnodigingen zulke grote menigten aantrekken? Zelfs zonder uitnodiging haasten de mensen zich naar mij toe als zij erachter komen dat ik door een bepaalde plaats zal rijden. Wat zou de reden hiervan zijn? Alleen liefde. Liefde is God; leef in liefde. Dát is het wat jullie moeten leren en bevorderen. Liefde is de belangrijkste eigenschap die jullie moeten ontwikkelen. Neem je dat op deze heilige dag plechtig voor.
Zeer spoedig zal de hele wereld verenigd zijn. In feite zal de wereld over 28 jaar ‘Bharat’ worden. Iedereen zal zichzelf een ‘Bharatiya’ (iemand vervuld van goddelijkheid - bhagavat rathas) noemen. Niemand zal van zichzelf zeggen dat hij tot deze of gene staat, deze of gene streek behoort. Dan kun je naar welk land ook gaan, maar je blijft jezelf inwoner van het land van Bharat noemen. Er is dan bijvoorbeeld de staat van Karnataka of van Tamil Nadu, maar allemaal zijn dat delen van een groter land, Bharat genaamd. Afzonderlijk kunnen de staten niet bestaan. Eerst en vooral zijn jullie allemaal Bharatiya’s. Zeg daarom dat je uit Bharat afkomstig bent.
De verschillende staten mogen dan in bepaalde taalkundige of geografische opzichten van elkaar verschillen, ze maken allemaal deel uit van één land en dat is Bharat. We behoren allemaal tot slechts één partij: de partij van liefde. Liefde, liefde, alleen maar liefde. Met liefde als leidraad kunnen jullie naar elk land gaan - overal zullen de mensen je respecteren, je als hun eigen broeders en zusters beschouwen en je alle nodige assistentie bieden.
Liefde is onbaatzuchtig. Een mens mag nooit egoïstisch zijn. Toch ontwikkelen de mensen uit eigen beweging slechte eigenschappen als egoïsme, haat en woede. Deze neigingen worden door de mensen zelf aangeleerd; ze komen niet van God. God heeft de hele mensheid slechts één edele eigenschap geschonken: liefde. Liefde is eeuwig.
Lichaamskracht, moed of heldhaftigheid moeten het altijd afleggen tegen de kracht van liefde. Toen Sita in Lanka gevangen werd gehouden onder de bewaking van demonen (rakshasa’s), was het haar liefde voor Rama die haar moed en vertrouwen gaf om vastberaden alle moeilijke situaties tegemoet te treden. Ze contempleerde al die tijd voortdurend op de goddelijke naam Rama. Uiteindelijk heeft Rama’s liefde haar gered. Gedurende die tien maanden kon niemand haar ook maar aanraken. Als je zulke goddelijke liefde kunt ontwikkelen, zal je alles gegeven worden. Zorg dat jullie allemaal belichamingen van liefde worden.
Bid voortdurend samastahloka sukhino bhavantu (mogen alle wezens overal gelukkig zijn) - dat is het enige gebed dat jullie allemaal moeten doen. Dan zullen alle mensen in alle landen gelukkig en vredig zijn.
Ik heb jullie allen lief. Ik heb geen vijanden. Niemand haat mij. Soms spreek ik wat scherp en verhef ik mijn stem, maar dat is slechts uiterlijke schijn. Niemand ben ik slechtgezind. Derhalve, volg het ideaal dat Swami jullie voorhoudt en heb iedereen lief, dan zal je leven geheiligd zijn. Dan zullen je ouders, broers, zussen, familie en vrienden zich gelukkig voelen.
Bron: webpublicatie Sri Sathya Sai Books and Publications Trust, Prasanthi Nilayam.
©Vertaald door de Stichting Sri Sathya Sai Baba - Nederland.