Toespraken\ Leid een ideaal leven en wees een voorbeeld voor anderen
Leid een ideaal leven en wees een voorbeeld voor anderen
Goddelijke toespraak door Bhagavan Sathya Sai Baba
Men kan een geleerd mens worden door zich allerlei soorten kennis eigen te maken.
Dat wil echter niet zeggen dat zo’n allesweter daardoor Zelfbewustzijn verkrijgt!
Ondanks alle kennis die hij zich eigen heeft gemaakt
Kan een laaghartig mens niet van zijn slechte eigenschappen afkomen.
(Telugu gedicht)
Hoe meer onderwijs iemand heeft genoten
Hoe meer hij tot redetwisten geneigd is.
Ware wijsheid verkrijgt hij nooit
Waarom zouden wij alles willen leren en weten
Als wij ondertussen op een afgrond afstevenen?
Men zou die kennis moeten najagen, die tot onsterfelijkheid leidt.
(Telugu gedicht)
Zonder toepassing in de praktijk heeft onderwijs geen nut. Men kan geweldige diploma’s behalen en academische titels verwerven, maar educatie is iets anders dan praktische kennis. Daarom moet men in praktijk brengen wat men bij een onderwijsinstelling heeft geleerd. Tegenwoordig zijn het vooral de hoog opgeleiden die onder de categorie ‘ajnanis’ vallen (mensen die het aan wijsheid ontbreekt). Kinderen doen hen na en handelen precies hetzelfde.
(Hierna beantwoordde Swami enkele vragen van deelnemers aan de conferentie.)
V 1 : Hoe moeten studenten/leerlingen hun verhouding tot God zien?
A : God is niet afgescheiden van jou. Hij is in je, bij je, om je heen, achter je en voor je. Men dient liefde tot God tot ontwikkeling te brengen en een onafscheidelijke band van liefde met God te hebben. De relatie met God is niet fysiek. Je moet het gevoel ontwikkelen dat God en jij één en hetzelfde zijn en dat God binnenin je is.
V 2 : Wat zijn uiterlijke tekenen van spirituele transformatie?
A : Eerst en vooral moet je bij jezelf nagaan of je een onwankelbaar vertrouwen in God hebt, of dat de relatie met God er maar af en toe is, of een werelds karakter heeft. Als je dat weet, moet je een vast vertrouwen ontwikkelen en zorgen dat je volkomen gelijkmoedig bent onder zowel plezier als narigheid. Eigenlijk zijn er geen speciale kenmerken van spirituele transformatie. Het is mogelijk dat er soms wel uiterlijke tekenen zijn, of dat deze in dromen voorkomen, of dat men de stem van God hoort. Hoe het ook moge zijn, een ieder moet zichzelf observeren en voor zichzelf vaststellen of zijn toewijding toe- of afneemt. Alles hangt van iemands Godsvertrouwen af.
V 3 : Wat zijn de eigenschappen die een docent in het Sai onderwijsstelsel zou moeten hebben?
A : De docenten moeten de leerlingen niet maar laten doen waar ze zin in hebben. Zij dienen de leerlingen met goede en vriendelijke woorden te leiden, met oog voor hun ambities en doelen. Omdat het jouw leerlingen zijn, dien je ze niet uit het oog te verliezen. Ook als je ze enige vrijheid toestaat, moet je er nu en dan de rem op zetten en hen indien nodig disciplineren. Dat is dan bedoeld als waarschuwing voor hen om zich behoorlijk te gedragen.
V 4 : Wat is de rol van een leraar in het Sai onderwijsstelsel bij het straf geven?
A : De leraar moet leraar blijven en de leerling moet leerling blijven. Beiden hebben hun eigen rol en verantwoordelijkheden. In het bijzonder de docent heeft de verantwoordelijkheid om de juiste sfeer in de klas te handhaven, terwijl hij de leerlingen gelukkig houdt.
V 5 : Wat moet een leraar doen om een rolmodel te worden waar het de menselijke waarden betreft?
A : Dat is een belangrijke vraag. Alleen als een leraar zich ten opzichte van de leerlingen goed gedraagt, zullen zij een voorbeeld aan zijn goede eigenschappen nemen. Wat je de leerlingen verbiedt, moet je zelf ook niet doen. Niet alleen dat, ook dienen docent en leerling hetzelfde voedsel te eten. Je verbiedt de leerlingen om vlees te eten, maar als je zelf vlees en vis eet is dat slecht voor het ontwikkelen van een harmonische relatie tussen de leraar en de leerling. Als je je leerlingen iets wilt bijbrengen, moet je het eerst zelf doen. Hij moet zich niet onverantwoordelijk gedragen, denkend dat het de leerlingen niets aangaat. Als hij met leerlingen omgaat, dient hij zich bescheiden op te stellen en alert te zijn. Hij voedt hen met liefde. Dan is er nog een kwestie die te maken heeft met zijn omgang met leerlingen op een gemengde school. Dan dient de leraar extra zorg te besteden aan zijn omgang met de meisjes. Hij dient hen met liefde en respect als zijn zusjes te behandelen. Alleen dat is opbouwend voor hun karakter. Door zijn gedrag dient de onderwijzer een voorbeeld te zijn voor anderen.
V 6 : Hoe zouden de ouders betrokken moeten zijn bij de opleiding van hun kinderen?
A : Van ouders wordt verwacht dat zij hun gezinsproblemen niet bespreken waar de kinderen bij zijn. Dergelijke problemen moeten zij onder elkaar oplossen en de kinderen gelukkig en onderwijsgericht houden. In plaats van dat kinderen hun ouders terechte verwijten maken, moeten de ouders met hun gedrag hun voorbeeldfunctie waarmaken.
Leerlingen moeten het hun ouders niet lastig maken. Zij dienen een gevoel van dankbaarheid tegenover hun ouders te ontwikkelen omdat zij hen grootbrengen ten koste van heel wat moeilijkheden en opofferingen. Zelfs als de kinderen al getrouwd zijn, moeten zij hun ouders niet verwaarlozen, met de gedachte "Het gaat goed met mij en mijn gezin. Als het met mijn ouders niet zo goed gaat, dan ben ik daar niet verantwoordelijk voor." Alleen dwazen gedragen zich zo. Zo’n houding moeten mensen die een educatie hebben genoten, niet ontwikkelen. Je behoort je ouders van dienst te zijn en hen gelukkig te houden. Voorzie in hun behoeften. Dat is de plicht van de kinderen.
Tegenwoordig sluiten leerlingen vriendschappen met jonge mensen met een slecht karakter. "Zeg mij wie je vrienden zijn en ik zal je zeggen wie jij bent". Door slecht gezelschap raak je zelf ook besmet. Er is tegenwoordig heel wat gaande tussen ouders en kinderen. De wensen en ambities van ouders en kinderen zijn onverenigbaar. Als je alleen maar doet wat je zelf van belang vindt, waar blijven de belangen van je ouders dan? Je kunt aan je eigen aspiraties werken, en tegelijkertijd de verwachtingen van je ouders niet uit het oog verliezen. Het is puur egoïsme als je alleen maar doet wat je zelf prettig vindt en ondertussen je ouders ongelukkig maakt. Dat gedrag is een zoon onwaardig.
Ouders dienen zulke kinderen goed in de hand te houden. De ouders moeten het ook aan hun kinderen uitleggen: "Vandaag ben je getrouwd en ga je een gezin stichten. Wij staan van meet af aan achter je. Maak ons gelukkig, dat is je plicht." De ouders vaarwel zeggen en helemaal apart en afgescheiden van hen een gezin beginnen is zelfzuchtig. Deze zelfzucht, die de laatste tijd toeneemt, zorgt voor een gespannen relatie tussen ouders en kinderen.
Nog een aspect waaraan ik aandacht wil besteden is dat je je niet moet bemoeien met kwesties die je niet aangaan. De moderne tijd brengt met zich mee dat de kinderen de neiging hebben om een leven te leiden dat separaat is van hun ouders. De spanningen lopen hoog op en je moet je boosheid binnen de perken houden. Je zou even halt moeten houden en bij jezelf nagaan: "Moet ik mij tegenover mijn ouders wel zo laten gaan? Is dat correct?" Laat het niet gebeuren dat je ouders op leeftijd tranen laten vanwege jouw onheuse gedrag. Maak je hen echter gelukkig, dan ben jij ook gelukkig.
De Sathya Sai Onderwijs klassen zijn voor de kinderen van groot belang. Dhyana (meditatie) dient te worden onderwezen aan de kinderen en aan degenen die deze lessen in menselijke waarden volgen. Op de eerste plaats dienen de ouders zich van menselijke waarden bewust te worden. Deze dienen naar de letter en de geest te worden gevolgd. Hoe kun je verwachten dat de kinderen zich eraan houden als je dat zelf niet doet?
Geef zelf het voorbeeld door de menselijke waarden in praktijk te brengen. De ouders hebben het tegenwoordig druk en hebben geen tijd om met hun gezin door te brengen. Als beide ouders naar hun werk gaan, wat gebeurt er dan met hun kinderen? Wie zorgt er voor hen? Enige jaren geleden heb ik een gedicht geschreven over de dramatische toestand van de kinderen en het gezin in dergelijke situaties:
Als vrouwen buitenshuis gaan werken, wie zorgt er dan thuis?
Als beide echtgenoten naar hun werk gaan, wie doet er dan het huishouden?
Als vrouwen op school andermans kinderen lesgeven, wie onderwijst hun kinderen dan?
Als vrouwen net als mannen naar hun werk gaan, wie gaat er dan de keuken in om te koken?
Geld verdienen kan een paar financiële problemen oplossen, maar hoe worden de problemen in het gezin opgelost?
Vrouwen kunnen geld verdienen, maar als de thuisbasis wordt verwaarloosd, kunnen zij niet gelukkig zijn.
(Telugu gedicht)
Zij verlaten zich op keukenpersoneel en kindermeisjes om de zaken thuis op orde te houden. Dat doet de reputatie van het gezin geen goed. Daarom zou je pas buitenshuis moeten gaan werken als je ervoor hebt gezorgd dat de huishouding goed loopt. Je kunt best een baan aannemen, mits er goed voor de kinderen wordt gezorgd. Zelfs de mannen hebben geen goed inzicht in deze situatie. Menigeen gaat meteen na thuiskomst de krant zitten lezen of televisie kijken. Anderen gaan naar de club om te kaarten. Zij besteden geen aandacht aan hun familie en kinderen.
Hoe kunnen zij voor de juiste sfeer in huis en voor de opvoeding van hun kinderen zorgen? Als de kinderen hun huiswerk niet maken, is dat niet hun fout, daar blijven de ouders in gebreke. De realiteit is: je moet thuis zijn en voor aanmoediging zorgen. Ga je echter de deur uit om geld te verdienen, en je verwaarloost de kinderen, dan is er sprake van egoïstisch ouderschap. Als je kinderen verwend zijn, dan zul je dat later berouwen. Daarom is het de eerste plicht van ouders om de kinderen in de juiste sfeer op te voeden.
De menselijke waarden zouden door ieder mens vrijwillig moeten worden nageleefd. Die kunnen niet van bovenaf worden opgelegd. Als mensen in hun beroep als politieman, arts, verpleegster, enz. hun werk eerlijk en integer zouden uitoefenen, zouden allerlei moeilijkheden in de samenleving nooit zijn ontstaan. Helaas is dat vandaag de dag niet het geval. De kinderen zijn de dupe van de fouten van hun ouders. We moeten er dus voor zorgen dat de kinderen gelukkig zijn en in een gezonde omgeving opgroeien. Je moet niet goedvinden dat ze tot 8.00 u. in bed liggen. Roep ze om 5.00 u. Helaas staan de ouders zelf tegenwoordig ook niet om 5.00 u. op. Zij slapen tot 8.00 u. en de kinderen tot 9.00 u. De ouders dienen ook hierin een voorbeeld te zijn voor de kinderen. Mensen zonder kinderen en zonder verantwoordelijkheden kunnen slapen zo lang als zij willen.
De Sri Sathya Sai Organisaties die scholen stichten, kunnen een fonds in het leven roepen voor het onderhoud ervan. Zij kunnen ook gebruik maken van vrijwilligerswerk van de ouders om de school in stand te houden. Vooral de drie principes Discipline, Dienstbaarheid en Devotie moeten op Sathya Sai scholen topprioriteit krijgen. Menselijke waarden moeten de kinderen met de paplepel worden ingegoten. Leerlingen moeten onderwijs krijgen in het vestigen van een goede relatie met God. Ouders zouden zich er niet zo druk over moeten maken of de kleding van hun kinderen wel naar de laatste mode is. Geef ze eenvoudige en nette kleren, dat is praktisch. Het is de primaire plicht van de ouders om de kinderen in de hand te houden. Ouders dienen zich ook op de hoogte te stellen van het Sai onderwijsstelsel. Mogelijk weten sommige ouders daar te weinig van.
Er zijn ook kinderen die, uit vrees voor hun ouders, leugentjes vertellen. Daarom zouden ouders elke week de school moeten bezoeken om naar het gedrag van hun kinderen en de voortgang van de studie te informeren. Het komt ook voor dat kinderen knoeien met de cijfers die zij gekregen hebben en zo hun ouders om de tuin leiden. Die ouders nemen niet de moeite om naar de school te gaan en contact met de leraren te onderhouden. Dat moeten ze af en toe wel doen, en zonder dat de kinderen het weten met de leraren praten.
Mensen op het platteland doen het wat dit betreft beter. Zij houden ten minste de vooruitgang en het gedrag van hun kinderen op school in de gaten en nemen tijdig maatregelen ter verbetering. Maar mensen in de steden, vooral als ze een hoge functie bekleden, bemoeien zich te weinig met hun kinderen. Studenten en schoolkinderen moeten niet maar wat rondhangen. Sommigen gaan vaak naar de bazaar en verspillen daar hun tijd. Dat is dom van hen! Het past een student niet om maar wat doelloos op straat te lopen.
Ouders dienen hun kinderen ook over misbruik van geld te onderrichten en hierin goed van verkeerd te leren onderscheiden. Hun gedrag dient door de ouders te worden bijgestuurd. Vader, moeder en kinderen kunnen op die manier een harmonisch huiselijk leven leiden. Ouders moeten ook kijken wat voor boeken de kinderen lezen. Jongeren zijn geneigd om maar van alles te lezen. Het gebeurt wel eens dat ze een waardeloos boekje in hun studieboek leggen en net doen alsof ze studeren. De ouders moeten een dergelijk waardeloos boekje meteen wegnemen. Als je op deze manier observeert en de activiteiten van de kinderen in de gaten houdt, zullen ze zich goed gedragen en het ver brengen in het leven.
De Sathya Sai Onderwijs kinderen moeten les krijgen in ‘grenzen aan wensen’, hetgeen inhoudt: het niet verspillen van geld, voedsel, energie en tijd. Alleen als je deze regel oplegt, houd je de kinderen onder controle. Vandaag de dag houden veel ouders zich niet aan ‘grenzen aan wensen’. Bij festiviteiten en familiefeesten wordt er heel veel geld uitgegeven aan het organiseren van grote diners, waarbij voedsel wordt verspild. Voedsel is God; verspil het niet. Geef voedsel aan hen die het nodig hebben. Helaas lijden er vandaag de dag heel wat mensen honger. Er komt zoveel voedsel in de vuilnisbak terecht.
Wat spreken betreft, men zou niet te veel moeten praten; daar gaat veel energie mee verloren. Verspil ook geen tijd. "Verspilde tijd is verspild leven". Wij verspillen geld. Wat voor doel is er gediend met het verspillen van geld? Misbruik van geld is slecht. Natuurlijk kun je geld uitgeven als het nodig is. Maar moet je het aan onnodige dingen verkwisten, alleen maar omdat je het op zak hebt? Er zijn veel mensen die hun hele inkomen aan luxe uitgeven. Dan denken ze dat ze een prachtig leven leiden. Als je op die manier met je geld strooit, zullen ook de melkman en de bedienden in je huis die zien hoe jij leeft, om meer geld gaan vragen. Geef anderen dus niet het slechte voorbeeld. Bij elke roepie die je uitgeeft dien je je af te vragen of het goed of verkeerd besteed geld is.
Dit zijn de antwoorden op de vragen en de kwesties die aan de orde zijn gesteld. Wees zorgvuldig in je gedrag en leid een leven dat nut heeft voor de samenleving. Zelfs een kleine fout die je begaat, zal door de samenleving ernstig worden opgenomen. Maak zelfs geen kleine fouten. De samenleving houdt het leven van leden van de Sri Sathya Sai Organisatie nauwlettend in de gaten. Leid dus een ideaal leven en wees een voorbeeld voor anderen.
Bron: webpublicatie Sri Sathya Sai Books and Publications Trust, Prasanthi Nilayam.