Toespraken\ Een mens zonder moraal is werkelijk een demon
Een mens zonder moraal is werkelijk een demon
Goddelijke toespraak door Bhagavan Sathya Sai Baba
Bharat (India) is het moederland van vele nobele zielen die zich overal ter wereld een grote reputatie hebben verworven.
Dit is het land van vele dappere mensen die de vijanden op het slagveld konden overwinnen.
Dit is het land van vele geleerden die de Veda’s en andere heilige geschriften aan de mensen in andere landen hebben onderwezen.
Maar helaas, de Bhararitya’s van vandaag zijn de principes van spiritualiteit vergeten en zijn de verkeerde weg ingeslagen.
(Telugu gedicht)
Matru devo Bhava, pitru devo Bhava, acharya devo Bhava, atithi devo Bhava (eer je moeder, vader, leraar en gast als God) is één van de hoofdregels van de Veda’s. Sathyam vada, dharmam chara (spreek waarheid, breng rechtschapenheid in praktijk) is ook een heel belangrijke. Maar over deze leringen van de Veda’s zie of hoor je tegenwoordig niets.
Grondvest je leven op waarheid en liefde
Waar we ook kijken in de wereld van vandaag, hebzucht en verlangens nemen steeds meer toe. Zelfs volkeren in andere landen zien de noodzaak in van het beheersen van de zintuigen. De hedendaagse mens stapelt zonde op zonde door het misbruik van de zintuigen. Men mag best wensen hebben, maar wel binnen bepaalde grenzen. De verlangens die de mensen tegenwoordig hebben zijn ongebreideld. Daar komt nog bij dat alles tegenwoordig verontreinigd is. Het water dat wij drinken, het voedsel dat wij eten en de lucht die wij inademen, het is allemaal verontreinigd. Feitelijk hebben alle vijf elementen met vervuiling te kampen. Het menselijk leven is afhankelijk van deze vijf elementen. Hoe kan het leven van een mens onberoerd blijven als alle vijf elementen verontreinigd zijn?
Soms spreekt iemand heel vriendelijk, maar zijn denken is van bitterheid vervuld. Dat is heel slecht. Wat is het doel van een menselijke incarnatie? Wie is een mens? Hij is de belichaming van goddelijkheid. Maar als hij verkeerde wegen inslaat, kan hij dan nog wel een mens genoemd worden? Daarom is het moeilijk om vandaag de dag ergens een waarachtig mens te vinden. Zelfs mensen met een goede opleiding en diploma’s, die hoge posten bekleden, kun je in die zin geen mensen noemen als het hun aan waarheid en liefde ontbreekt. Eigenlijk verspillen zij hun geld en tijd voor het verkrijgen van zogenaamd hoger onderwijs waaraan de essentie ontbreekt. Hoger onderwijs volgen, heilige boeken lezen en spirituele disciplines beoefenen, zoals japa, dhyana, yoga en yajna - zonder ontwikkeling van waarheid en liefde is het allemaal verspilling, en dat wordt heden ten dage helemaal vergeten. Als er iemand spreekt, dan weet je dat er een element van onwaarheid in zit. En wat liefde betreft: mensen komen vriendelijk over, ze glimlachen, maar innerlijk zitten ze vol venijn. Hoe zou men zonder waarheid en liefde vrede kunnen bereiken?
Dharma (rechtschapenheid) komt uit sathya (waarheid) voort. Daarom zegt men: Sathyannasti paro dharma (Er is geen dharma groter dan het zich houden aan waarheid.) Waar waarheid en rechtschapenheid zijn, komt er automatisch vrede. Liefde kan slechts in vrede tot ontwikkeling komen. Waar liefde heerst, kan geweld niet bestaan. Alleen dan kan de mens op fysiek, mentaal en spiritueel niveau in vrede functioneren. Dus als je vrede wilt hebben, moet je eerst en vooral liefde tot ontwikkeling brengen. Als je liefde wilt hebben, houd je dan aan waarheid. Maar tegenwoordig nemen de mensen hun toevlucht tot onwaarheid, zelfs waar het kleinigheden betreft. En dan komt daar nog bij dat zij vol woede zitten. Door woede raakt waarheid volledig op de achtergrond. Een mens is niet geboren om een gezin te stichten of om zijn maag te vullen, maar om zich te bevrijden. Als wat hij doet daarmee tegenstrijdig is, verliest hij zijn menselijkheid. Een mens wordt waarlijk goddelijk als hij zich van verlangens bevrijdt. Een moeder ziet graag het geluk van haar kinderen die zij in weerwil van allerlei moeilijkheden heeft grootgebracht. Maar helaas houden de mensen tegenwoordig niet meer van hun vader en moeder. Eigenlijk houden zij van niemand.
Belichamingen van liefde,
Waar we ook kijken in de wereld, we vinden nergens een spoortje vrede. Ook niet bij de bloemenverkoper of de groenteman. Waar is er vrede? Vrede is er alleen binnenin onszelf. Het is in ons hart, in de manier waarop wij spreken. We zullen het niet buiten onszelf vinden. Welke spirituele disciplines als japa, yoga en yajna we ook doen, die kunnen ons geen vrede brengen. Eerst en vooral moeten wij ons hart standvastig en vredig maken. Als we in de wereld rondkijken, zien we alleen maar conflicten. Zelfs hele goede vrienden die van elkaar houden, maken ruzie over kleinigheden. Eigenlijk kun je op deze wereld geen ware vriend vinden. Slechte overwegingen in ons hart zijn debet aan deze conflicten. Maak daarom je hart zuiver, niet het fysieke hart, maar het spirituele hart. Er zou zelfs geen spoortje onzuiverheid in moeten zijn.
Alleen God kan je echt geluk geven
De mensen leggen er zich vandaag de dag op toe om veel geld te vergaren. Waarvoor? Wat zullen ze met zich meenemen als zij heengaan? Ze zullen met lege handen gaan. Zelfs hun lichaam zullen ze moeten achterlaten. De vijf elementen gaan weer op in de vijf elementen en daarna wordt het lege lichaam verbrand. Daarom zou men niet trots op zijn lichaam, of op rijkdom moeten zijn. Geld komt en gaat, een goede moraal komt en groeit. We moeten goed moreel gedrag ontwikkelen. Dat is de mens van vandaag kwijtgeraakt, zijn goede opleiding ten spijt. Iemand zonder enige moraal is niet menselijk, maar een demon in menselijke vorm. Waar geen goede moraal is, kan er geen menselijkheid zijn. Respecteer je opvoeders, betoon je dankbaar tegenover je ouders. Maar de mensen ontbreekt het tegenwoordig aan dergelijke gevoelens van dankbaarheid en respect. Zij denken: "Hoezo respect, waar is liefde voor nodig?" Waar ze ook heengaan, ze willen eigenlijk maar één ding, en dat is geld! Wat is onze ware rijkdom? Liefde, dat is onze werkelijke rijkdom. Als we ons die rijkdom aan liefde eigen maken, kunnen we alles krijgen. We kunnen zelfs de wolken met onze handen pakken.
Alles is er in de handen van mensen en alle goden zijn in hem aanwezig. Eigenlijk is hij niets anders dan goddelijk, van top tot teen. Alle aardse dingen zijn als voorbijdrijvende wolken, die komen en gaan. Het is een vergissing om je trots te voelen over voorbijgaande wolken. Als we spreken, beloven we zo gemakkelijk iets, maar als het dan op de praktijk aankomt, stemt dat niet met onze woorden overeen. Dat is een grote zonde.
Er is niemand ter wereld die je geluk kan schenken, behalve God. God alleen beschermt je op alle mogelijke manieren. Houd Hem altijd in gedachten. Je zult vrij zijn van verdriet als je steeds aan God denkt. Er zijn mensen die je uitlachen en vragen: "Je hebt het altijd over God, maar wat heeft Hij je ooit gegeven?" Het is God die je alles heeft gegeven. Alleen God beloont je, bestraft je en beschermt je. Alles is God. Ekam sath viprah bahudha vadanti (er is maar één waarheid, maar de geleerden hebben er vele namen aan gegeven). De naam die wij aan God geven, gebruiken we omdat we die prettig vinden, maar alle namen zijn van Hem. Wij zouden Hem een blijvende plaats in ons hart moeten geven.
Wat voor moeilijkheden er ook op je pad komen, aanvaard ze als Gods wil. Niemand weet om wat voor reden God die moeilijkheden geeft. Bedenk dat ze uiteindelijk voor jouw geluk zijn. Na sukhat labhate sukham (men kan geen geluk aan geluk ontlenen). Plezier is een pauze tussen twee verdrietelijkheden in. ’s Mensen denken is verantwoordelijk voor al zijn moeilijkheden. Als het denken vertroebeld is, stuit hij overal op moeilijkheden. Hij is zelfs zijn eigen leven zat. Hij krijgt het gevoel dat zijn hele leven eigenlijk voor niets is. Dat is de basis voor zijn eigen gedachten en wensen.
Kwets of schaad nooit iemand. Heb iedereen lief. Wees iedereen van dienst. Daar zul je enorm veel aan hebben. Als je iemand helpt, zal die hulp jou weer helpen. Dit soort hulp zie je vandaag de dag niet veel. Waar je ook gaat, is het: ik, ik, ik, van mij, van mij! De mens is zo egoïstisch geworden dat hij iedereen vergeet behalve zichzelf en zijn kleine kringetje. Viswam Vishnu swarupam (het gehele universum is de belichaming van Vishnu). Een mens is niet slechts een sterveling, hij is goddelijk. Beschouw daarom iedereen als goddelijk. Breng niemand schade toe, fysiek noch mentaal. Er zijn mensen die er plezier in hebben om anderen kwaad te doen, maar eens moeten zij de consequenties ondergaan van wat zij doen. Zij zien niet in wat voor moeilijkheden zij zich op de hals halen. Als je komkommer hebt gegeten, dan krijg je de smaak van komkommer in je mond, niet van een mango. Dus, wat je ook doet, je zult onvermijdelijk de gevolgen ervan ondervinden. Bedenk dus: zie goed, doe goed, spreek goed, wees goed en ervaar de goede gevolgen. Wat God ook zegt, het is altijd alleen maar voor je bestwil. Krishna zei: "Arjuna, je maakt je zorgen, maar dat komt doordat je begoocheld bent. Deze oorlog is er alleen maar om te zegevieren. Waarvoor is de overwinning? Om de goddelijkheid van de mens aan de dag te laten treden."
Heb iedereen lief en ontvang Gods liefde
Belichamingen van liefde,
Al je moeilijkheden zijn als een spiegel: ze laten zien wie je bent. Je koestert allerlei wensen en verlangens, als gevolg waarvan je narigheid meemaakt. Laat dus geen ruimte voor die ongelimiteerde verlangens, want ze zijn de wortel van je moeilijkheden. Geen gevolg zonder oorzaak. Er is geen plantje zonder dat er eerst een zaadje was. Er moet eerst een zaadje geweest zijn alvorens het een enorme boom werd. Wie je ook tegenkomt, behandel hem als iemand uit je eigen kring. Voel je één met hem en ontwikkel dat gevoel steeds meer. Men vraagt je: wie ben je? En dan noem je je naam. Op die manier heeft iedereen een andere naam. Zelfs als de hele wereld aan God zou vragen: "Wie bent u?", dan zal Hij zeggen: "Ik ben Ik". "Aham Brahmasmi" (Ik ben Brahman). Feitelijk is de hele wereld van Brahman doordrongen. Je zult niemand op de wereld kunnen vinden in wie Brahman niet aanwezig is. Dus, wie het ook is die je bekritiseert of prijst, het bereikt God. Als je God bekritiseert, kun je aan de gevolgen niet ontkomen. Bekritiseer God dus nooit. Als iemand iets over jou zegt, laat hem maar praten. Bedenk dat hij niet jou, maar zichzelf bekritiseert. Wat hij ook moge zeggen, hij praat in de ruimte en daarin verdwijnt het. Wat heeft het voor nut om te reageren op gepraat dat in de ruimte verdwijnt? Alleen liefde bereikt het hart.
Wat voor soort gedachten moet je dan hebben? Je gedachten moeten van waarheid doordrenkt zijn. Je kunt alleen liefde ondervinden als je gedachten waarachtig zijn. Leid dus je leven met liefde en laat het tot aan het eind van liefde vervuld zijn. Wat je anderen aandoet, je doet het jezelf aan. Of het nu goed is of kwaad, of het hulp is of schade toebrengt, alles is het gevolg van je eigen denken. Heb dus iedereen lief. Als je dat niet kunt, houd je dan afzijdig, maar doe niets kwaads. Eigenlijk heeft niemand het recht om kritiek op anderen te hebben. Het is dezelfde liefde die in iedereen aanwezig is. Kan liefde kritiek uitoefenen op liefde? Nee, nee, liefde bekritiseert nooit. Die laat iedereen liefde ondervinden. Zelfs dieren, en ook vogels, hebben liefde. Zou de mens dan zijn medemensen niet liefhebben? Als de mens toch met zo vele goede eigenschappen begiftigd is, zou hij toch zeker liefde voor zijn medemensen moeten hebben? Alleen dan kan hij de ontvanger van Gods liefde worden. Heb daarom iedereen lief en verwerf de liefde van God. Combineer je liefde met waarheid, neem nooit je toevlucht tot onwaarheid. Liefde kun je alleen via waarheid verkrijgen. Waar waarheid en liefde zijn, daar is vrede. Waar vrede is, is geweldloosheid. Daarom dient de mens in de eerste plaats waarheid en liefde tot ontwikkeling te brengen. Dan zal hij niet zijn toevlucht nemen tot geweld. Welke spirituele discipline je ook beoefent, zoals ascese, yajna of yoga, laat ze alle van liefde vervuld zijn.
God is je ware vriend. Hij komt tot je in de vorm van je zoon, dochter, vriend en alle andere relaties. God is je ware vriend in al je moeilijkheden. Daarom noemt men hem Apadbandhava (een vriend in tijden van moeilijkheden). Maar wat doen we met deze relatie? Op fysiek vlak niets. Ik zal je een voorbeeldje geven. Onmiddellijk na de huwelijkssluiting hebben de echtgenoten een innige relatie met elkaar. Zij zeggen tegen elkaar: "jij bent ik en ik ben jij". Maar na een week verandert er iets in de relatie. Dan is de vrouw echtgenote en de man echtgenoot. Al spoedig na de huwelijkssluiting, als het stel samen naar buiten gaat en de man ziet een doorn op het pad liggen, is hij bezorgd dat zijn vrouw haar voet zal bezeren. Hij zal roepen: "Pas op die doorn" en haar er vandaan trekken. Wat een liefde en zorg! Na een week gaan ze naar de bazaar. Daar ziet de echtgenoot weer een doorn liggen en zegt tegen zijn vrouw: "Daar ligt een doorn, hoor. Zie je dat niet?" Een paar dagen later, als zoiets weer gebeurt, roept hij boos: "Ben je soms blind?" Na korte tijd is de liefde al zo veranderd. Als we op deze liefde vertrouwen en ons leven aan de hand van dit soort liefde leiden, hoe lang kunnen we dan leven? Deze liefde verandert al in een paar dagen. Fysieke liefde is helemaal geen liefde. De twee lichamen zijn als luchtbelletjes op het water. Ze zijn allebei met lucht gevuld. Ze zullen barsten en als er een luchtbelletje barst, mengt zich lucht met lucht. Daarom is dit niet het soort liefde waar wij naar moeten streven. Liefde van hart tot hart is belangrijk. Het is de hart tot hart liefde die God bereikt.
Gezamenlijk bhajans zingen doet alle deelnemers goed
Er zijn hier vele mensen bijeengekomen voor het zingen van bhajans. Hebben zij allen sraddha en bhakti (standvastig vertrouwen en toewijding?) Kunnen zij allemaal mukti (bevrijding) verkrijgen?) Nee, niet allemaal. Van al deze mensen kunnen de gebeden van slechts een tiental God bereiken. Het gezamenlijk bhajanzingen wordt georganiseerd in de hoop dat van het grote aantal mensen dat eraan deelneemt, de liefde van enkelen van hen God bereikt. Bhajans zijn ook bedoeld om liefde voor God te ontwikkelen in de samenleving als geheel. Goeroe Nanak is begonnen met de gewoonte om gezamenlijk te zingen. Als iemand hem vroeg: "Een heleboel mensen zingen samen. Zal God naar ieder van hen luisteren?" Dan antwoordde hij: "Het is mogelijk dat de liefde van tenminste één of twee mensen God bereikt. Dat is voldoende om hen allen te beschermen." Daarom moeten we aan samasthi bhajans (samenzang) deelnemen. Samasthi (de gemeenschap) wordt gevormd door vyasthi (individuele mensen). Als er veel individuele mensen bijeenkomen en een gemeenschap vormen, dan neemt hun pushti (kracht) toe. Parameshti (God) heeft srishti (de schepping) niet zomaar voor de grap geschapen. Hij heeft dit gedaan om de eenheid van de hele schepping te manifesteren. Eenheid is het basisprincipe van de schepping en het is bedoeld om het principe van liefde in allen te bevorderen. Maar helaas verdelen politieke partijen de mensen tegenwoordig naar de leuzen van partijprincipes. Vier mensen die tot hetzelfde gezin behoren, gaan allemaal een andere kant op en verdelen het huis in vier delen. Dat is heel slecht. Zelfs als er 400 personen in een familie zijn, zou er eenheid onder hen moeten heersen. Iedereen dient zijn naaste te helpen. Allemaal zouden ze elkaar moeten helpen. Alleen dan kan er harmonie in de schepping zijn. Anders verliest de schepping haar doel.
Als je meedoet aan bhajanzingen, leg dan je hart erin en bezing de glorie van God. Zelfs als je aan geen andere spirituele discipline kunt deelnemen, bezing dan de naam van God. Dat is voldoende. (Hier zette Swami de bhajan "Hari bhajan bina sukha santhi nahin..." in en vervolgde daarna zijn toespraak.)
Zonder bhajanzingen kun je geen vrede en geluk verkrijgen. Vrede verkrijg je alleen door bhajanzingen en op geen enkele andere manier. "Hari nam bina ananda nahin" (Je kunt geen gelukzaligheid verkrijgen zonder het ‘chanten’ van de naam van Hari (God). "Japa dhyana bina samyoga nahin" (Je kunt geen eenheid met God hebben zonder japa en dhyana te beoefenen.) Wat betekent yoga? Het is niet alleen maar met gesloten ogen stilzitten. Wat betekent meditatie? Het is niet: met gesloten ogen aan God denken. Je dient God een vaste plaats in je hart te geven. Denk niet dat je van God verschilt. Je moet één worden met God. Ardhanareeswara (de androgyne, tweeslachtige) vorm van God symboliseert deze waarheid. Deze vorm vertegenwoordigt zowel de man als de vrouw. De ene is jiva (de individuele ziel) en de andere is Daiva (Brahman). Ware bevrijding betekent de eenheid van jiva en Daiva. Waar jiva is, is Daiva. Het is dus helemaal niet nodig om God achterna te rennen. God is in alle jiva’s (individuen) aanwezig. Beschouw jezelf niet alleen maar als jiva, bedenk dat je Daiva bent. Vanwege je lichaamsgehechtheid beschouw je jezelf als jiva. Dat moet je niet doen.
Hetzelfde atma is in iedereen aanwezig. Als je het atmische principe erin betrekt, zijn allen één. Er zijn vele individuen in deze ruimte aanwezig. Het atma in allen is één en hetzelfde. Er staat één zon aan de hemel, die de hele wereld verlicht. Zo is God als de zon die het leven van eenieder verlicht. Wij hullen ons in duisternis als we anderen bekritiseren. Dien daarom allen en houd van allen. Als iemand ons uitscheldt, laat hem maar doen. Scheldwoorden verdwijnen in de lucht. Bedenk altijd dat niemand je kan bekritiseren. Heb er vertrouwen in dat God je altijd zal beschermen. Breng onwankelbaar vertrouwen in God tot ontwikkeling. Er zijn heel wat mensen die het bestaan van God ontkennen. Als er geen God is, waar kom je dan vandaan? Waar is je oorsprong? Als je geen vertrouwen in God hebt, is je hele leven voor niets.
Houd God altijd in gedachten
Dus, belichamingen van liefde, ontwikkel waarheid en liefde. Als je die hebt, zul je vrede kennen. Als je vrede hebt, kun je je hele leven gelukkig zijn. Je zult aan niemand een hekel hebben. Dat heb je alleen als het je aan liefde en waarheid ontbreekt. Je dient liefde en waarheid in je leven te verenigen. Als je liefde bezit, zul je iedereen liefhebben, iedereen gelukkig maken. Koester dus liefde en waarheid in je hart en vergeet die nooit, zelfs niet in je dromen. Dromen zijn slechts de reactie, weerspiegeling en weerkaatsing van de toestand van wakker zijn. Wat je overdag ook doet, het komt ’s nachts in je dromen voor. Dromen zijn als voorbijdrijvende wolken, loop ze niet achterna. Houd je vast aan God die waar, eeuwig en onveranderlijk is. Als je je aan God vasthoudt, breng je alles tot een goed einde. Dan zul je geen vrees en geen zorgen hebben. Laat de mensen maar zeggen wat ze willen, stoor je er niet aan. Bedenk dat ze je lichaam bekritiseren en niet jou. Hecht geen onterechte waarde aan het lichaam. Jij bent je lichaam niet. Als je zegt: "Dit is mijn lichaam", dan zou je je moeten afvragen: "Wie ben ik?" Dit ‘ik’ is niet het individuele ‘ ik’. Het is het fundamentele ‘Ik’. Het is niet slechts gerelateerd aan een bepaald individu, maar aan allen. Het kruis van de christenen symboliseert het doorstrepen van het individuele ‘ik’. (Het Engelse woord voor ik, I, met een streepje erdoor, vormt een kruis, vert.) Alleen als je het individu doorstreept kun je goddelijkheid bereiken. Doe dus afstand van het benepen gevoel van "ik" en "van mij". Je zegt: "Naa koduku, naa bidda" (mijn zoon, mijn dochter). Hier betekent ‘naa’: geen. Het betekent niets. Alleen God is altijd bij ons. Alles is God. Houd Hem altijd in gedachten. Verspil zelfs geen ogenblik. Het verkwisten van tijd is een grote verspilling. Als je aan God denkt, als is het maar een ogenblik, dan zul je zoveel gelukzaligheid ervaren. Als je in de greep van verdriet bent, sluit dan je ogen en denk aan God. Dat zal je vrede geven. Wees nergens bedroefd of ongelukkig over. Treed alle situaties met moed en kracht tegemoet. Moed en kracht zijn je twee sterktes. Op deze manier, als toegewijde aan de Heer, zou je elk moment van je leven aan Hem moeten denken. (Swami zette de bhajan "Rama Rama Rama Sita..." in en vervolgde daarna zijn toespraak.)
Studenten zingen de bhajan "Kausalyatmaja Rama charan, Vaidehi priya Rama charan Bharatarchita Sri Rama charan, Ahalyodharaka Rama charan, Hanumatsevita Rama charan". (Dien altijd de lotusvoeten van Rama, zoon van Kausalya, die Sita dierbaar zijn, vereerd worden door Bharata en gediend door Hanuman, en die Ahalya hebben bevrijd.) Alle vijf personen die in dit lied worden genoemd zijn Rama erg dierbaar. Op deze manier kiest elke avatar enkele gelukkigen voor zijn speciale genade. De mensen die aldus zijn uitgekozen hebben de totale overgave bereikt. Rama was niets minder dan het atma van moeder Kausalya. Rama zei: "Kausalya heeft mij gebaard. Hoe kon ik zonder Kausalya incarneren? Dus mijn moeder is mijn God." De tweede regel van het lied luidt: "Vaidehi priya Rama charan". Vaidehi betekent iemand die de lichaamsgehechtheid is overstegen. De volgende regel is: "Hanumatsevita Rama charan". Hanuman dacht altijd alleen aan Rama en zei voortdurend: "Rama, Rama, Rama". De klanken "Rama, Rama, Rama" kwamen uit elke porie van zijn lichaam. Op een keer vroeg Rama hem waaraan hij dacht, waarop Hanuman zei: "Swami, elke haar op mijn lichaam reciteert uw naam!" Terwijl hij dat zei, trok hij een haar uit zijn lichaam en hield die dicht bij het oor van Rama. Rama zelf hoorde er de klanken "Rama, Rama, Rama" uit voortkomen. Dus, als we over de naam van God denken, dient ons hele wezen doordrongen te zijn van goddelijk bewustzijn. Elk van onze gedachten, elk woord en elke daad moet vervuld zijn van de naam van God. Dan pas kunnen we werkelijk goddelijk worden. Daivam manusha rupena (God is in de vorm van een mens.) God incarneert in menselijke vorm. Iemand die de naam Rama of welke andere naam van God dan ook voortdurend reciteert is werkelijk een mens. Zelfs een atheïst zou zeggen: "Ayyo Rama" als hij pijn heeft. Men zegt: "Abba Rama" bij pijn of een verwonding. Daarom moet iedereen wel op enig moment de naam van God zeggen. Wij dienen altijd in de naam van God ondergedompeld te blijven. Herhaal de naam van God, welke dat ook moge zijn - Rama, Krishna, Allah, Jezus. God wordt bij vele namen aangeroepen, maar Hij is één. Er zijn allerlei zoetigheden, zoals mysorepak, gulab jamoon, burfi, palakova en jilebi, maar ze hebben allemaal gemeen dat de suiker er de zoete smaak aan geeft. Zo is het ook met al die namen, het goddelijke principe is hetzelfde.
Ik ben één, maar ik ben in iedereen in alle vormen aanwezig. Er is eenheid in mijn schepping, maar jij ziet verscheidenheid door de manier waarop je kijkt. Je dient eenheid in de schepping te zien. Ga niet af op hoe jij de dingen ziet. Je ogen zien zowel het goede als het kwade. Als je een bepaalde oogkwaal hebt, zie je de dingen dubbel. Het zit ‘m dan in je ogen. Werkelijk, God is één. Welke naam je ook bezingt, doe het met liefde. Als je de goddelijke naam met liefde bezingt, zul je overal liefde ervaren.
Bron: Sanathana Sarathi, juni 2008, Sri Sathya Sai Books and Publications Trust, Prasanthi Nilayam.
©Vertaald door de Stichting Sri Sathya Sai Baba - Nederland.