Toespraken\ Het principe van eenheid

Het principe van eenheid

Goddelijke toespraak door Bhagavan Sathya Sai Baba
ter gelegenheid van Mahashivaratri, 6 maart 2008, Prasanthi Nilayam te Puttaparthi

Voor geld doen de mensen dag en nacht een heleboel moeite en overwinnen zij talloze moeilijkheden, ja zij nemen zelfs stiekem hun toevlucht tot oneerlijke methoden om geld te verdienen.
Hun ego en de dwaalwegen in hun denken voegen nog eens het hunne aan hun lijden toe. Zolang de wereld in een dergelijke toestand verkeert, moet de mens dit ondergaan en ontkomt hij er niet aan.
Vrede en voorspoed kan hij alleen verkrijgen als hij zich aan zijn woord houdt en als zijn gedachten vervuld zijn van vriendelijkheid.
Men kan zich met een opgejaagd of wankelend gemoed geen beeld vormen van wat God is.
(Telugu gedicht)

Belichamingen van liefde,

In de hele wereld draait het tegenwoordig om geld, of het nu om een student gaat of om een groenteman, iedereen jaagt achter geld aan. Men kan niet met zekerheid stellen dat die of die meer achter geld aan zit dan een ander, maar iedereen beschouwt geld als iets waar alles om draait in het leven. De mensen maken allerlei moeilijkheden mee omwille van het geld, maar niemand doet dat omwille van God. God beschermt allen. Men kan over nog zoveel geld beschikken, maar een leven zonder God is helemaal geen leven. Er zijn wel mensen die aan God het hoogste belang hechten in hun leven, maar het zijn er niet veel. En mensen die overpeinzende gedachten aan God wijden zijn er nog minder.

God is in iedereen in de vorm van liefde aanwezig
Daarom zijn we met het bhajanzingen begonnen. Er zijn wel mensen die zich, zelfs als ze met het zingen hebben meegedaan, op verkeerde wegen begeven. Maar in het algemeen zal het merendeel van de mensen die bhajans zingen, wel aan God denken als ze Zijn glorie bezingen. Er vallen diverse soorten golven in de oceaan te ontdekken, maar wat ze gemeen hebben is dat ze allemaal van water zijn. Zo kunnen mensen de meest uiteenlopende gedachtestromen hebben, maar dezelfde God is in hen allen aanwezig.
Ekatma sarva bhutantaratma (het ene atma verblijft in alle wezens), Ekam sath viprah bahudha vadanti (er is maar één waarheid, maar de wijzen hebben er verschillende namen voor). Degenen die zich aan deze waarheid houden zijn in feite de ware devotees. De essentie van alle Veda’s is gelegen in het verankeren van deze waarheid. Maar mensen die deze waarheid begrijpen vind je vandaag de dag niet. Vergeet waarheid nooit. Als waarheid en rechtschapenheid bijeenkomen, kan men vrede en liefde ervaren. Waarheid is de grondslag van alles. Sathyameva adviteeyam Brahma (waarheid is Brahman, de ene zonder tweede). Waarheid belichaamt liefde.

Belichamingen van liefde,

Liefde komt niet ergens uit de buitenwereld, maar is eigen aan ieders hart. Zonder liefde kan men niet leven. Deze liefde neemt velerlei vormen aan, zoals liefde tussen echtgenoten, moeder en kind, en tussen vrienden. Hoe verschillend de vormen ook zijn, liefde is hetzelfde. Als iemand je vraagt waar God is, kun je zeggen dat God in de vorm van liefde in ieders hart aanwezig is. Deze liefde houdt het principe van eenheid in. Een leven dat aan de hand van het liefdeprincipe wordt geleefd, is het ware leven. Zonder de grondslag van liefde is het helemaal geen leven. Alle andere waarden zijn erin vervat.
Ik zal een klein voorbeeld geven. Een paar dagen geleden heeft Shourie zijn stoffelijk omhulsel verlaten. Er waren veel mensen op de begrafenis. Toen zijn lichaam werd gecremeerd, werden de vijf elementen van zijn lichaam weer één met de bron - stof ging op in het aardse stof, vuur in vuur, lucht in lucht, enzovoort. Wat bleef er uiteindelijk over? Niet meer dan een hoopje as. Maar het atmische principe in hem volgde zijn eigen goddelijke koers.

Alles is immanent in Brahman. Brahman is de Ene zonder een tweede. Dus als iemand vraagt hoe je heet, kun je zeggen: 'Aham Brahmasmi (ik ben Brahman); een andere naam heb ik niet.' De mensen hebben diverse benamingen voor God, zoals Rama, Krishna, Govinda, Narayana, maar Brahman is één. Brahma sathyam jagan-mithya (Alleen Brahman is werkelijk, de wereld is onwerkelijk). De mensen geven God diverse namen. Dat doen ze omdat ze ze mooi of prettig vinden. Een moeder geeft haar kinderen een naam en noemt hen dan ook zo. Op dezelfde manier geven wij mensen namen op deze wereld. Maar God heeft slechts één naam en dat is Brahman. Iemand die het principe van Brahman begrijpt, wordt Brahman zelf. Alle namen die men voor God heeft bedacht, slaan uitsluitend op Brahman. We moeten daarom niet te veel belang aan namen hechten. Sathya, dharma, santhi en prema zijn goddelijke principes. Als wij ons daaraan houden, kunnen wij de nabijheid van God ervaren. Overpeins welke naam van God dan ook, met het gevoel dat Hij in alles en allen aanwezig is. Je kunt anderen herkennen aan hun naam, welke dat ook is, maar Brahman is in allen aanwezig, omdat Hij alomtegenwoordig is. Waar we ook kijken, we zien alleen maar Brahman. Hij is de enige realiteit. Daarom zouden we altijd Brahman in gedachten moeten houden. Iedereen zou moeten zingen: 'Namah Sivaya ... Namah Sivaya ... Namah Sivaya.' De grondslag van Brahman is aanwezig in deze geheiligde Panchakshari mantra.

Ik heb zowel Easwaramma als Pedda Venkama de afgelopen maand gezien. Zij verschenen ook voor mij toen ik naar de Sai Kulwant Hall onderweg was. Zelfs Satyajit, die in mijn kamer slaapt, heeft hen gezien. Beiden waren in het geel gekleed. De kleur geel vertegenwoordigt het principe van Brahman. Vandaag wilde ik een geelgekleurde lingam produceren. Maar toen ik naar de Sai Kulwant Hall onderweg was, smeekten de studenten, devotees en inwoners van de ashram mij: 'Swami, u hoeft geen lingam te produceren. U lijdt er zo onder en wij kunnen dat niet aanzien. Wij willen alleen maar u zien, dat maakt ons werkelijk gelukkig.' Mijn hart is volkomen zuiver. Wat ik wil, dat gebeurt ook. Het hart van wereldse mensen is altijd weifelend. Maar Sai’s hart is standvastig en onveranderlijk. Hoe zou het principe van waarheid ooit aan verandering onderhevig kunnen zijn? Niemand kan dit eeuwige waarheidsprincipe doorgronden.

Er was eens een yogi die de Veda’s en andere geschriften na lang en veel studeren volledig kende. Toen hem gevraagd werd wat hij had geleerd, zei hij dat hij alle Veda’s, Purana’s (mythologische verhalen) en andere geschriften helemaal kende. Maar waar komen al die geschriften vandaan? Ze zijn allemaal afkomstig van het Woord. Wat is de vorm van het oerwoord? Is het Pranava of Om? God is door geluid belichaamd. Daar komen alle andere vormen van energie vandaan. Op gelijke wijze bevat het geluid van Shiva’s Damaruka, als hij de kosmische dans danst, het geluid van alle muziekinstrumenten. Er is een lied dat de kosmische dans van Shiva beschrijft. De vorm die bij de dans door Shiva wordt aangenomen is alleen voor God mogelijk en voor niemand anders. Zo’n goddelijke vorm dienen wij nooit te vergeten.

Heer Shiva verkeert volkomen in extase
Parameswara, Sambashiva is in zielsverrukking
De Tandava dans dansend en dansend
Met de wijsgeer Narada die hem op de tampura begeleidt
De verwarde lokken van de Heer glanzen schitterend
Met de drietand zwaaiend, danst Shiva
Tadhim, tadhim, tadhim, tadhimtaka
Heer Shiva bespeelt de veena samen met de godin Saraswati
En Indra speelt op de fluit
Heer Vishnu op de mridanga
Dhimi dhimi dhimitaka
Heer Shiva met de Ganges die door zijn verwarde lokken stroomt
Het derde oog schittert op zijn voorhoofd
Terwijl het kristallen gebedssnoer schittert en glanst
Danst Shiva de Tandava.
(Telugu lied)

De mens dient zijn kosmische ouders niet te vergeten
De kosmische dans van Parvati en Easwara is heel erg mooi. Niemand anders kan dat op die manier. Parvati en Easwara zijn de goddelijke ouders van alle mensen, waar ook ter wereld. Wij zullen van alle lijden verlost zijn als wij hen voortdurend in gedachten houden. Maar dat doet niemand tegenwoordig. Hoe kunnen de mensen dan worden beschermd?

Op een keer, toen Shiva en Parvati zich door het uitspansel bewogen, zagen zij iemand die bezig was de boomtak, waarop hij zat, af te zagen. Toen hij op het punt stond om naar beneden te vallen, vroeg Parvati Shiva om de man te redden. 'O Heer, red hem als hij op de grond valt.' Maar Shiva zei tegen Parvati: 'Jij hebt hem het eerst gezien. En jij realiseerde je dat hij een dergelijke val niet zou overleven. Dus is het jouw verantwoordelijkheid om hem te redden.' Daarop zei Parvati: 'Als iemand op de grond valt, zal hij hetzij ‘amma’ (moeder) roepen, of ‘appa’ (vader). Als deze man ‘amma’ roept, dan zal ik hem redden, maar als hij ‘appa’ roept, dan doe jij het.' Easwara stemde hiermee in. Toen de tak brak, snelden zowel Shiva als Parvati toe om hem te redden. Maar toen de man viel, riep hij noch ‘amma’ noch ‘appa’. Hij riep ‘ayyo’ (helaas). Dus hoewel Shiva en Parvati klaarstonden om hem te redden, riep hij hen niet.
De moraal van het verhaal is dat wij onze ouders nooit moeten vergeten. Iemand die zelfs in tijden van nood niet aan zijn ouders denkt is een dwaas. Heer Easwara en moeder Parvati zijn universele ouders. Als men hen voortdurend in gedachten houdt, zal men niet met lijden of moeilijkheden te maken krijgen. Helaas denken de mensen vandaag de dag niet aan hun ouders. Dat is de oorzaak als mensen geen bescherming hebben.
Wanneer ons einde nadert, dienen wij aan onze goddelijke moeder en vader te denken. Wie aan zijn goddelijke ouders denkt is werkelijk gezegend. De mensen denken tegenwoordig zelfs niet aan hun stoffelijke ouders. Waarom moet je je moeder niet vergeten? Het is je moeder die je negen maanden draagt en die je baart. Zij voedt je op, waarbij zij tal van moeilijkheden tegenkomt. Wie zijn moeder niet in dankbaarheid gedenkt is een dwaas. Je vader moet allerlei moeilijkheden het hoofd bieden om je onderwijs te laten geven en om je groot te brengen. Zou je in het leven vooruit kunnen komen zonder onderwijzers en zonder opleiding? Daarom dient iedereen altijd zijn ouders te gedenken. Al houd je niemand anders in gedachten, als je je ouders maar nooit vergeet.

De Shivaratri boodschap
Van dit lichaam is Easwaramma de moeder. De betekenis van het woord Easwaramma is: moeder van Easwara (God). In de goddelijke geschiedenis is Easwaramma het toonbeeld van goddelijk moederschap. Maar niet alleen dat. Pedda Venkama Raju, de vader van dit lichaam, betekent: de heer van de zeven heuvelen. Nu zijn beiden in Vaikuntha (de hemel). Swami is de incarnatie van zowel Parvati als Easwara. In de rij van drie Sai avatars was Shirdi Sai de eerste. De tweede is Parthi Sai en de derde zal Prema Sai zijn.
Prema Sai zal de volledige eenheid van de mensheid tot stand brengen. Liefde is de verenigende kracht in deze wereld. Op dit ogenblik treffen we geen eenheid in de wereld aan. Er zijn overal verschillen en geschillen. Er zal volkomen eenheid bestaan als liefde zich in het hart van de mensen manifesteert. Dan worden allen één. Er zal eenheid zijn in kaste, cultuur en land. Als iemand je vraagt waar je vandaan komt, dan moet je niet zeggen dat je uit Mysore (Karnataka) komt, uit Andhra Pradesh of Tamil Nadu. Dan zeg je dat je uit Bharat (India) komt. Dan zeg je met trots: ‘Bharat is mijn land'. In feite is Bharat ieders thuisland. Toen ik Oost Afrika bezocht, vroeg Idi Amin mij waar ik vandaan kwam. Toen heb ik niet geantwoord: uit Karnataka, of uit Andhra Pradesh. Ik zei tegen hem: ‘Ik kom uit Bharat.' Als een ieder zulke gevoelens van verbondenheid met dit land tot ontwikkeling brengt, dan zal het hele land voorspoed kennen. Spoedig zal heel India verenigd zijn en alle verschillen zullen verdwijnen. Het is noodzakelijk dat er eenheid is van kaste, cultuur en land. Als er eenheid is tussen deze drie, dan worden wij allemaal verenigd en leven wij als broeders en zusters. De geschiedenis van Bharat is een voorbeeld van deze geest van eenheid.

In het verhaal van de Ramayana deelden zowel Kausalya als Kaikeyi hun schaal pudding van de yajna met Sumitra, toen haar schaal door een arend was opgepikt en meegenomen. Toen Kausalya Rama ter wereld had gebracht en Kaikeyi Bharata had gebaard, schonk Sumitra het leven aan Lakshmana en Satrughna, die beiden hun oudere broers Rama respectievelijk Bharata dienden. Zo leefden de drie vrouwen van Dasaratha en zijn vier zonen het hoogste ideaal voor van eenheid en liefde op de wereld. Geheel in de nobele traditie van het Ramayana epos dienen wij altijd eenheid, een goede moraal en spiritualiteit te handhaven. De naam Sumitra betekent dat zij voor iedereen een goede vriendin was en een toonbeeld van alle deugden. Sita’s tweede naam, Vaidehi, betekent dat zij de dochter was van Videha (iemand die zijn lichaamsbewustzijn ontstegen was). De Ramayana, de Mahabharata, de Bhagavata en andere geschriften bevatten namen die de verheven eigenschappen van de dragers van die namen aanduiden. Zo heeft God ook verschillende namen, die eveneens allemaal een diepere betekenis hebben. De naam van dit lichaam is Sathya Sai. Deze heeft een diepere betekenis, namelijk: degene die op waarheid bouwt (Sathya Shayee).
Daarom moeten we allen één worden. De mensen spreken dan wel verschillende talen en volgen verschillende opleidingen, maar allen zouden het principe moeten aanhangen van één land, één kaste en één cultuur. De huidige verschillen zijn ontstaan omdat de mensen zijn verdeeld in kaste, taal en cultuur. De boodschap van Shivaratri is dat Bharat het doel van eenheid van het gehele land moet bereiken.

Belichamingen van liefde,

Waar je ook heengaat, je zou met een gevoel van trots moeten zeggen dat je uit India komt, dat je de Indiase cultuur aanhangt en daarvan de taal spreekt. Het zou heel fijn zijn als je het principe van eenheid begrijpt, er vertrouwen in ontwikkelt en aan de hand daarvan je leven leidt. Er moet eenheid zijn van kaste, cultuur en land. Alleen dan kan ons land de gewenste vooruitgang bereiken. De naam 'Bharat' bestaat uit twee lettergrepen - 'Bha' en 'rat'. 'Bha' betekent God en 'rat' staat voor liefde. Dus Bharat is dat land, waar de mensen liefde hebben voor God. Begrijp dit en koester deze waarheid in je hart.
(Swami zong de bhajan 'Hari bhajan bina...').
Wie shanti (vrede) wil, zou mee moeten doen met bhajanzingen. Alleen bhajans kunnen ons ware vrede brengen.

Bron: Sanathana Sarathi, april 2008, Sri Sathya Sai Books and Publications Trust, Prasanthi Nilayam.
©Vertaald door de Stichting Sri Sathya Sai Baba - Nederland.