Toespraken\ Dienst aan de samenleving is dienst aan God
Dienst aan de samenleving is dienst aan God
Goddelijke toespraak, gehouden door Bhagavan Sri Sathya Sai Baba
Als een baby uit zijn moeders buik geboren wordt,
zal men geen bloemenkrans om zijn halsje aantreffen.
Er zijn geen paarlen sieraden,
noch andere glinsterende gouden versierselen.
Ook zijn er geen halskettingen van kostbare edelstenen
zoals smaragden en diamanten.
Toch is er één krans om zijn halsje.
Brahma rijgt de gevolgen van zijn vroegere daden tot een krans aaneen
en legt die op het moment van geboorte om de hals.
Telugu gedicht
Ten diepste is de mens een uitdrukking van het goddelijke. Mamaivamsho jivaloke jivabhuta sanathana (het eeuwige atma in alle wezens is een deel van Mijn Wezen). Jullie zijn allen een deel van Mijzelf, jullie verschillen niet van Mij. Omdat een mens zich de waarde van zijn menselijkheid niet realiseert, valt hij aan heel wat misleiding ten prooi. Heel je studie en al je inspanningen zouden moeten zijn gericht op het beseffen van deze waarheid. Als je je deze fundamentele waarheid eenmaal realiseert, heb je verder niets nodig. Alle stoffelijke bezittingen van deze wereld kunnen ‘s mensen gebondenheid bevorderen en zolang men aan wereldse dingen gehecht is, is er lijden. Daarom zou men moeten trachten onthecht te raken. Ontdoe je van het gevoel van gebondenheid. Niets is ‘van mij’ en ‘van jou’, alles is één. Ontwikkel het gevoel in je hart dat allen één zijn. Alleen dan kun je waarheid, vrede en gelukzaligheid ervaren.
Belichamingen van liefde,Er zijn hier duizenden mensen bijeengekomen. Het zijn allemaal verschillende lichamen, maar het gevoel is één. Ekatma sarva bhutantaratma (het ene atma woont in alle wezens). Door je lichaamsgehechtheid krijg je met allerlei moeilijkheden te maken. Jullie zijn studenten en vrijgezel. Als je je studie hebt afgerond en een goede baan hebt, zul je aan trouwen gaan denken. Dan word je een twee-eenheid. Iemand die een enkele armband draagt, produceert daarmee geen geluid, wel als hij er twee tegelijk draagt. Als je getrouwd bent, is je aandacht gericht op het aanschaffen van spullen. Je krijgt kinderen en je gezin breidt uit. Hoe kun je door dit soort ‘vooruitgang’ innerlijke vrede verkrijgen? Al deze aardse gehechtheden komen uit misleidende gedachten voort. Er zit geen realiteit in. Als je gedachten en gevoelens niet de juiste richting uitgaan, heeft dit lijden of ongemak tot gevolg. In plaats van in een werelds leven verstrikt te raken, zou je je aan dienst aan de samenleving moeten wijden.
Als je het pad van dienstverlening bewandelt, zullen je problemen geleidelijk afnemen. Houd van iedereen, dien iedereen. Beschouw niemand als ‘iemand anders’. Ontwikkel het gevoel dat hij en jij één zijn. De hele mensheid is één. Wat je in de wereld ziet is slechts de reactie, weerspiegeling en echo van de werkelijkheid die één is. Zodra je deze waarheid begrijpt, zul je innerlijke vrede hebben. Alleen dan zal je geest standvastig en geconcentreerd zijn in je studie en in de uitoefening van je beroep. Neem daarom eerst en vooral deel aan dienst aan de samenleving. Wat is de samenleving? Dat is je eigen weerspiegeling. Bewaar er daarom geen afstand van en houd je altijd met dienst aan de samenleving bezig. Waarom heeft God je je handen gegeven? Die heb je niet gekregen om iets op papier te krabbelen. Ze moeten in dienst worden gesteld van God. Werk is dienst aan God. Plicht is God. Doe je plicht.
Belichamingen van liefde,Op een keer ging de moeder van dit lichaam, Easwaramma, naar een put om water te halen. Plotseling voelde ze zich duizelig en hoorde een hemelse stem zeggen: ‘Ik ga je lichaam binnen’. Ze was hevig geschrokken en wist niet wàt haar lichaam binnenging: was het een geest, een engel? Wederom hoorde ze de stem, die zei: ‘Ik ga je lichaam binnen ten behoeve van het welzijn van de wereld.’
Easwaramma was niet de naam die de moeder van dit lichaam bij haar geboorte kreeg. Deze naam werd haar gegeven door Kondama Raju, de grootvader van dit lichaam. Hij was een nobele ziel die mijn goddelijkheid besefte, zelfs toen ik nog een kind was. Wetende dat zij de moeder was van Easwara, veranderde hij haar naam in Easwaramma (moeder van God). Zij was geen gewone vrouw, maar een oude ziel, van wie iedereen hield en die door iedereen werd bewonderd. Waar ze ook naartoe ging, ze werd overal met grote genegenheid begroet.
Karanam Subbamma bezat vele deugden. In het dorp nam zij een zeer gerespecteerde plaats in. Naarmate zij ouder werd vond er een aanzienlijke transformatie bij haar plaats. Zij maakte voedsel klaar voor alle devotees die voor mijn darshan kwamen. Wat zij ook klaarmaakte, zij deed het uiteindelijk voor Swami. In die tijd verbleef ik meestal niet thuis, maar in de omringende heuvels en dalen. Subbamma maakte vaak voedsel voor mij klaar, deed dat in een trommeltje en zocht me dan op. Haar liefde voor Swami was zeer groot. In het Dwapara tijdperk schonk Devaki het leven aan Krishna, maar Yashoda smaakte het grote geluk om de moeder van Krishna te worden genoemd. In het huidige tijdperk heeft Subbamma een vergelijkbaar geluk mogen ondervinden.
Op een keer verrichtte Karanam Subbamma het Sathyanarayana Vrata ritueel. Zij nodigde Easwaramma daar ook bij uit. Omdat ik geboren ben nadat Easwaramma van de prasadam (het geheiligde voedsel) van Sathyanarayana Vrata had gegeten, kreeg ik de naam Sathyanarayana. Al meteen vanaf mijn geboorte beschouwden de mensen me niet als een gewoon mens. Ze beschouwden me altijd als een transcendentaal persoon, begiftigd met goddelijke krachten. Toen ik kind was waren de dorpskinderen altijd om me heen. Ik vroeg dan aan hen allemaal wat ze wilden hebben. Allemaal wilden ze wel iets, bijvoorbeeld een potlood, een pen, een snoepje of een pepermuntje. Wat ze ook wilden, ik haalde het altijd uit mijn (lege) tas. Ik had nooit een cent bij me. Toen de kinderen kregen waar ze om hadden gevraagd, vroegen ze zich altijd af hoe ik dat toch kon. Mijn moeder kon het me in elk geval niet gegeven hebben, want ook zij bezat geen geld. Op een keer liet ik mijn tas staan en ging naar binnen. De jongens vonden dit een buitenkansje om eens te kijken wat er in zat, maar hoe ze ook zochten, ze vonden helemaal niets. Toen beseften ze dat al die dingen uit een onbekende bron kwamen. Ze konden het niet bevatten. Dat droeg ertoe bij dat ik vanaf mijn vroegste jeugd door kinderen omringd ben geweest.
Ik kreeg wijd en zijd steeds meer bekendheid, hetgeen sommige mensen jaloers maakte. Ondanks afgunst hier en daar, raakten mijn naam en faam in alle uithoeken van de wereld bekend. Mensen uit vele landen van allerlei religies begonnen in grote aantallen naar Prasanthi Nilayam te komen en hielden hier hun festiviteiten. Nu nadert december en de kersttijd. Christenen uit alle delen van de wereld komen hier bijeen om het kerstfeest te vieren. Er komen echter net zo goed ook moslims naar Prasanthi Nilayam met het verzoek om hier hun festiviteiten te mogen vieren. Mensen van alle godsdienstige richtingen komen hier naartoe om hun feesten te vieren. Immers, zoals ik al vaak gezegd heb: allen zijn één.
Godsdiensten zijn er vele, maar er is één doelZo zijn er ook vele levende wezens, maar het atma dat in hen woont, is in allemaal hetzelfde. Er zijn echter mensen die bewust verschillen creëren. Naarmate de faam van Swami meer bekendheid kreeg, heeft dit bij veel mensen jaloezie opgewekt en hebben zij valse praatjes rondgestrooid. Onlangs is er in Londen een bijeenkomst gehouden waarin luchtmachtchef b.d. Suri dergelijke valse propaganda aan de kaak heeft gesteld. Daar zei hij tegen de critici dat ze maar eens naar Sathya Sai Baba toe moesten gaan om persoonlijk te zien en te ervaren wat waar en niet waar is, en om pas daarna commentaar te leveren. Verder raadde hij aan om niet naar al dat geklets te luisteren en dat dan ook weer verder te vertellen. Wat heb je eraan om naar de verhalen van anderen te luisteren? Degenen die de geruchten verspreiden hebben zelf niets gezien of meegemaakt, maar zij beginnen wel in allerlei landen onware praatjes rond te strooien, tot in India zelfs. Zonder de feiten te verifiëren hebben enkele Indiase kranten de valse berichten gepubliceerd, en die zijn op hun beurt weer door buitenlandse media overgenomen. In wezen hechten deze critici zelf geen geloof aan wat ze vertellen. En waarom zouden ze dan geloven wat anderen zeggen? Hun enige doel is om Swami’s naam te besmeuren. Maar feitelijk kan niemand dat.
Niet alleen nu, maar ook in de toekomst kan niemand Swami’s naam aantasten. Iedereen moet zich vroeg of laat aan Swami’s liefde overgeven. (luid applaus) De naam van Sai is eeuwig en onveranderlijk. Men kan zeggen wat men wil. Immers, er zit geen botje in de tong en die kan zich dan ook in elke richting bewegen. Stenen gooit men slechts naar bomen vol mooie, rijpe vruchten. Als een boom die rijke vrucht draagt, zo krijgen edelmoedige mensen met beproevingen en moeilijkheden te maken. Maar als je je aan waarheid houdt, kan niets je van je stuk brengen. Hoe groot de aantallen mensen ook zijn die de waarheid geweld aandoen, ze kunnen nooit winnen. Houd het daarom, ongeacht wat er gebeurt, bij waarheid. Iemand die zich aan waarheid houdt, kan niet anders dan overwinnen. Laat waarheid daarom nooit varen.
Wie is God? Waarheid is God. Waarheid is onwankelbaar. Sathyannasti paro dharma (er is geen dharma grootser dan het zich aan waarheid houden.) Het is dharma dat tot vrede leidt. Zonder vrede kan een mens niet leven. De wijsgeer Thyagaraja heeft ooit gezegd: ‘Geluk zonder vrede bestaat niet.’ Als je vrede verkrijgt, zul je liefde en gelukzaligheid ervaren. De herkomst van geluk is waarheid. Ook geweldloosheid komt uit waarheid voort. Bij een liefdevol mens komen gedachten aan geweld gewoon niet op. Sathya (waarheid), dharma (rechtschapenheid, juist gedrag), santhi (vrede), prema (liefde) en ahimsa (geweldloosheid) kun je de vijf levensadems van de mens noemen. Het zijn de voornaamste menselijke eigenschappen. Wat nu nodig is, is het tot ontwikkeling brengen van deze menselijke waarden. Pas dan kan er vrede heersen in het land. Waar je ook kijkt tegenwoordig, overal zie je ongebreidelde wensen en verlangens.
Welk levensgebied je ook neemt, de wensen van de mens kennen geen grenzen. Zelfs voor wat het lezen van boeken betreft is er geen grens. De mensen blijven maar boeken lezen. Dit lezen van allerlei soorten boeken is zonde van de tijd. Wat heeft het lezen voor nut als het je geen voldoening schenkt? Je boekenkennis kan je alleen van nut zijn bij het verdienen van een inkomen. De Indiase cultuur legt de nadruk op het zich eigenmaken van een goede moraal, ethiek en spiritualiteit. Maar onze hedendaagse auteurs hebben geen oog voor deze drie grondbeginselen. Daardoor is er, ondanks wijdverbreide academische kennis, geen werkelijke vooruitgang.
O mens! Wees niet trots op je opleiding.De mens dient daarom liefde voor God te cultiveren. Als je liefde voor God hebt, heb je alles. Zonder liefde voor God is de rest nergens goed voor. Liefde voor God is als een hoofdschakelaar. Als die op ‘uit’ staat, doen de andere schakelaars het ook niet en is er geen licht. Als de hoofdschakelaar eenmaal aan is, kunnen alle andere schakelaars licht verschaffen.
Menselijkheid is de voornaamste eigenschap van een mens. Moeder Easwaramma was helemaal doortrokken van medemenselijkheid. Al haar gedachten waren altijd op Swami gericht. Op een keer, tijdens een zomercursus in Brindavan, zat Easwaramma na het ontbijt en de koffie op een betelblad te kauwen. Plotseling riep ze: ‘Swami, Swami, Swami’, drie keer. Ik riep: ‘Ik kom, ik kom, ik kom’ en ging direct naar beneden. Toen blies zij haar laatste adem uit. Ze had een gemakkelijke overgang zonder enig ongemak. Het lichaam heeft slechts waarde zolang het leeft. Als het leven het lichaam verlaat, is het als een blok hout. Het lichaam van Easwaramma werd op mijn aanwijzingen naar Puttaparthi vervoerd en daar werden de laatste riten uitgevoerd. Veel mensen zeiden toen dat ik er ook naartoe moest gaan, maar dat deed ik niet. Ik heb geen lichaamsgehechtheid, ik zit nergens aan vast. Als je eenmaal je lichaam aan God hebt overgedragen zullen je zintuigen ook hun kracht verliezen en zul je vrij zijn van alle gehechtheid. Er kunnen in het leven ups en downs zijn, maar als je je eenmaal aan God hebt overgeleverd, zal niets je verstoren.
Belichamingen van liefde,Gisteren zei Ram Setty dat hij niet naar Amerika terug wilde, maar dat hij de rest van zijn leven hier wil doorbrengen in dienst van Swami. Zijn zoon is al net als zijn vader. Ook hij heeft zijn doctoraalstudie aan de universiteit afgerond. Tegen zijn vader heeft hij gezegd dat hij diens wens wilde vervullen. Dit stadion hier is gebouwd dankzij de vrijgevigheid van Ram Setty, zijn vrouw, zijn zoon en zijn dochter. Hij heeft zijn huizenbezit verkocht en al het geld in de bouw van dit stadion gestoken. Hij is een man met een grote offerbereidheid. Hoevelen zouden hem dit nadoen? In dit tijdperk, waarin mensen zelfs een bedelaar de rug toekeren zonder hem iets te geven, heeft deze familie zo’n groot offer gebracht. Hij heeft een dochter en een zoon, maar dat weerhield hem toch niet van deze geweldige donatie, want zij zijn net zo min geïnteresseerd in wereldse genoegens als hij. Hun enige doel is om Swami te gehoorzamen.
Vrede en geluk zijn gelegen in spiritualiteit en nergens anders in. Je kunt een studie volgen, gaan trouwen, kinderen krijgen en een gelukkig leven leiden. Daar is niets verkeerd mee. Maar vergeet God nooit. Als je God niet vergeet, kun je elke weg volgen die je wilt. Dat is mijn zegen voor jullie. Verspreid de goddelijke naam van Sai tot in de uiteinden van de wereld. Hoe dichter je Swami nadert, hoe duidelijker de goddelijkheid in je wordt. Dan zal je leven geheiligd zijn.
De wereldse genoegens zijn in de ware zin des woords geen genoegens. Vandaag kun je pleziertjes hebben, morgen kun je moeilijkheden meemaken. Je bent gelukkig als je een zoon krijgt, maar je zult ontzettend bedroefd zijn als er iets met hem gebeurt en hij sterft. De ene dag lach je, de andere dag huil je. De ruimte tussen geluk en verdriet is klein. Alles in een mensenleven is voorbijgaand en tijdelijk. Ma kunu dhana jana yauvana garvam, harathi nimeshath kalah sarvam (wees niet trots op je rijkdom, je nageslacht en je jeugd; ze kunnen in één enkel moment vernietigd worden.)
Studenten,(Swami besloot zijn toespraak met de bhajan ‘Hari Bhajan Bina Sukhina Santhi Nahin’)
Bron: webpublicatie Sri Sathya Sai Books and Publications Trust, Prasanthi Nilayam