Toespraken\ Breng liefde voor God tot ontwikkeling en ervaar geluk in prakriti (de natuur)
Breng liefde voor God tot ontwikkeling
en ervaar geluk in prakriti (de natuur)
Goddelijke toespraak, gehouden door Bhagavan Sri Sathya Sai Baba
Het lichaam is opgebouwd uit de vijf elementen
Het lichaam is als een kluis die het kostbare juweel, het atma, bevat, evenals waarden als sathya (waarheid), dharma (rechtschapenheid, juist gedrag), santhi (vrede) en prema (liefde). Als er geen kostbaarheden in zitten, wat is dan de waarde van de kluis? Die ontleent zijn waarde aan de inhoud. Sathya is één van de belangrijkste en kostbaarste juwelen. Dharma is, net als diamant, ook heel kostbaar. Vrede is essentieel voor ieder mens. Zelfs als een miljonair naar Swami toegaat, dan zegt hij: ‘Ik heb alles, maar ik heb geen vrede.’’
Er kan geen geluk in het leven bestaan zonder vrede. Alleen iemand die de eigenschappen waarheid, juist gedrag, vrede en liefde in zich heeft opgenomen kan een leven van onthechting leiden. Wie is werkelijk onthecht? Iemand die afstand doet van de vruchten van zijn verlangens en handelingen kan onthecht worden genoemd. Daarin is de ware vrede gelegen. Zolang men begeerten heeft, kan men geen werkelijke vrede hebben.
Als een opleiding verstoken is van waarheid, rechtschapenheid en vrede,
Dan is de waarde ervan nul komma nul.
Als je goede daden en vriendelijkheid verstoken zijn van waarheid, rechtschapenheid en vrede
Dan is de geheiligdheid ervan geheel teniet gedaan.
Als de posities die je bekleedt en de macht die je hebt
Verstoken zijn van waarheid, rechtschapenheid en vrede
Dan is het allemaal van geen enkele waarde.
Als je goede daden verstoken zijn van waarheid, rechtschapenheid, liefde en vrede
Dan is het resultaat daarvan uiteindelijk: helemaal niets.
(Telugu gedicht)
De kostbare juwelen sathya, dharma, santhi en prema zijn in ieder mens aanwezig. En het is de plicht van ieder mens om deze juwelen veilig te bewaren. Zonder deze waarden is het lichaam als een lege brandkast, die geen waarde heeft. Wat is waarheid? Waarheid is dat wat niet met de tijd verandert en eeuwig is. Iedereen kent waarheid. Toch proberen mensen om de waarheid heen te komen. De mens neemt zijn toevlucht tot onwaarheid om moeilijkheden te ontlopen. Sathyannasti paro dharmah. (Er is geen dharma groter dan het zich houden aan waarheid). Wat is dharma? Dharma is niets minder dan de fundering van het huis des levens. Je kunt een huis met meerdere verdiepingen bouwen, maar zonder fundering houdt het niet lang. Dus dharma is de basis van een mensenleven. Er zijn twee soorten dharma: laukik (werelds) en adhyatmic (spiritueel). Laukik dharma is aan verandering onderhevig, maar spiritueel dharma is eeuwig. Als de fundering zwak is, zullen de muren van het huis het niet lang houden. Dharma is daarom het ware pad dat iedereen zou moeten volgen. Prema (liefde) is het dak van dit huis en santhi (vrede) is leven. In een huis zonder dak kan een mens niet wonen. Helaas lijken sathya, dharma, santhi en prema helemaal te zijn verdwenen. Tegenwoordig hebben zelfs rijke mensen geen opofferingsgezindheid. Het leven van zulke mensen is als een huis zonder dak, waar de zon en de regen ongehinderd naar binnen vallen. Het is dus noodzakelijk om een behoorlijk dak te hebben.
Liefde, dat is wat een mensenleven in stand houdt. Van zijn geboorte af aan houdt een kind van zijn moeder en de moeder houdt van het kind. Het is moeilijk in woorden te beschrijven hoe diep de liefde tussen moeder en kind wel gaat.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn bij de bevrijding van Rangoon van de Japanners veel mensen bij bombardementen omgekomen. Een moeder en haar zoon hebben het op de een of andere manier voor elkaar gekregen om te voet een dorpje in de buurt van Chennai te bereiken. Ze hadden al hun dierbaren verloren. Ze hadden geen onderdak en geen eten. Daarom gingen ze onder een boom zitten. De moeder ging van huis tot huis om wat voedsel bij elkaar te bedelen en gaf het grootste deel aan haar zoon. Het beetje dat er dan over was, nam ze zelf. Als ze niet genoeg voedsel ontving gaf ze alles aan haar zoon en at zelf niets. Als gevolg daarvan werd ze met de dag zwakker. Op een dag zei de zoon, die haar lijden niet langer kon aanzien, tegen haar: ‘Moeder, vandaag af aan rust u uit en ga ik voedsel voor ons beiden halen.’ Vanaf die dag ging hij van deur tot deur om te bedelen. Het meeste gaf hij aan zijn moeder en zelf nam hij maar een heel klein beetje. Soms loog hij zelfs tegen zijn moeder dat hij er onderweg al wat van gegeten had. En natuurlijk werd ook hij heel erg zwak. De zoon had geen kracht meer om voor zijn moeder te zorgen en de moeder kon ook haar zoon niet meer beschermen.
Op een dag stond de jongen voor het huis van een officier en bedelde om aalmoezen. De officier zat ontspannen in een leunstoel op de veranda de krant te lezen. Hij had medelijden met de jongen, ging naar binnen en bracht hem wat voedsel op een weegbreeblad. Hij zei dat hij moest gaan zitten en het ter plekke opeten. Maar de jongen zei dat hij het mee naar huis wilde nemen, waarop de officier antwoordde: ‘Ik geloof helemaal niet dat je echt honger hebt, want waarom zou je het anders mee naar huis willen nemen?’
Toen de officier deze barse woorden zei, voelde de jongen zich duizelig worden en viel op de grond. De officier hoorde hem nog met zwakke stem mompelen: ‘Eerst mijn moeder, mijn moeder...’, waarna hij zijn laatste adem uitblies. Toen dit treurige nieuws de moeder bereikte, was ze ontzettend bedroefd. Niet in staat de tragische dood van haar zoon te dragen, stierf ook zij. Moeder en zoon offerden allebei hun leven op uit liefde voor elkaar. Zo ver reikte de liefde tussen moeder en kind in die tijd. Tegenwoordig is er zo veel zelfzucht dat de liefde hard achteruit gaat, zelfs tussen moeders en kinderen! Een leven zonder liefde is het niet waard om te worden geleefd. Liefde is leven. De moeder zou van haar kind moeten houden en de kinderen zouden van hun moeder moeten houden. Op die manier zou de onderlinge liefde tussen moeder en kinderen toenemen. Zelfs een aap neemt zijn kleintje overal mee naar toe. Liefde is een noodzaak. Dit kostbare juweel, liefde, is aanwezig in de brandkast, het lichaam. Waar liefde is, daar is vrede. Waar vrede is, is geweldloosheid. Tevredenheid is vrede.
Boeddha liet zijn koninkrijk achter, verliet vrouw en kind en kwam op voor het principe van geweldloosheid. Hij propageerde het ideaal "Ahimsa paramo dharmah" (geweldloosheid is de grootste rechtschapenheid). Wij moeten sathya, dharma, santhi, prema en ahimsa cultiveren. Ze zijn de levensadem van de mens. Men kan alleen een mens worden genoemd als men deze vijf waarden bezit. De mens dient alle activiteiten te ondernemen die bevorderlijk zijn voor deze vijf waarden in hem. Yajna’s, yaga’s, japa, tapa, enz. zijn bedoeld om die waarden tot ontwikkeling te brengen. Iemand die ze bezit is een verdienstelijk mens en verkrijgt bevrijding. Als er maar één ontbreekt, dan is zijn leven niet de moeite waard. Eerst en bovenal moet een mens een leven van waarheid leiden en de weg van dharma volgen om vooruitgang te boeken op het spirituele pad.
Belichamingen van liefde,
Waar we tegenwoordig ook heengaan, we zien overal een zucht naar geld. Zelfs oude mensen zitten bij het naderen van hun levenseinde nog steeds bovenop hun geld. De begeerten nemen vandaag de dag in snel tempo toe. Het tijdperk waarin wij leven is niet Kali Yuga (ijzeren tijdperk), maar Kalaha Yuga (tijdperk van conflicten). De zucht naar geld is de wortel van dit alles. We hechten teveel waarde aan het lichaam, de ‘brandkast’. We zouden meer aandacht moeten besteden aan de kostbare juwelen van de menselijke waarden die erin zitten. Zonder deze kostbaarheden heeft een brandkast weinig waarde. De menselijke waarden zouden van primair belang moeten zijn in ons leven. Zonder deze heeft het leven geen zin. Dieren hebben liefde, maar zij kennen geen begeerten. Zij zijn tevreden als hun honger is gestild, maar zo niet de mens! Hij wil alles. Zelfs als hij vijf huizen bezit, wil hij er nog meer. Waarom? Is één huis niet voldoende om comfortabel te kunnen wonen? Hij laat zich door zijn eigen onbeperkte verlangens meeslepen. De wensen die de mens tegenwoordig heeft is buitensporig. Hij moet daar paal en perk aan stellen. Met minder bagage heb je meer comfort en zo maak je reizen plezierig. We doen veel werk voor anderen zonder iets terug te verwachten. Ik heb zelfs geen enkel huis in mijn bezit. Als ik op reis ga, verblijf ik in het huis van een devotee. De mensen zouden hun wensen op dezelfde manier moeten beperken. Als je eenmaal de beheersing hebt over je wensen, kun je in vrede leven. Maar laat één ding nooit minder worden: je liefde voor God. Breng steeds meer liefde voor God tot ontwikkeling. Als je liefde voor God hebt, heb je alles.
Belichamingen van liefde,
Vandaag hebben jullie vele toespraken gehoord. Alles wat je hebt gehoord dien je in praktijk te brengen. Veranker de waarden sathya, dharma, santhi en prema voorgoed in je hart. Als je vrede en liefde hebt, kun je alles in het leven bereiken. Als je het onze studenten zou vragen, zou je merken dat geen van hen verlangens heeft. Al deze jongens zijn hoog opgeleid. Ze hebben universitaire studies voltooid. Ze koesteren niet de wens om naar huis te gaan. Als ze zouden willen, kunnen ze een baan met een hoog salaris krijgen. Maar ze willen niet weg. ‘Wat brengt geld ons? Kan het ons geluk brengen?’ vragen ze. Ze willen hier werken. Ze beschouwen werk als aanbidding en hun taken als goddelijk. Ze zijn uiterst plichtsbewust. De studenten moeten wel een groot vertrouwen hebben. Overal waar je kijkt, zie je dat mensen van alles willen, van alles verlangen. Wat bereiken zij met het koesteren van zoveel wensen? Uiteindelijk gaat het dan met hun leven de verkeerde kant op. Het is dus noodzakelijk voor ons om beheersing over onze wensen te houden. Als je zware bagage moet meesjouwen, hoe ver kun je dan lopen? Verminder je bagage om je levensreis gerieflijker te maken. Als je vrijgezel bent, wat een gelukkig en zorgeloos bestaan heb je dan. Als je trouwt, heb je eigenlijk vier benen. Als je de deur uitgaat, maak je je zorgen over je vrouw, die thuis is. Na een jaar krijg je een kind. Nu heb je zes benen in plaats van vier. Het aantal neemt toe en je wordt steeds langzamer. Op die manier gaat vooruitgang op je levensreis ook in een langzamer tempo.
Belichamingen van liefde,
Koester de liefde in je hart, houd van iedereen, maar neem niet te veel verantwoordelijkheden op je. Dat maakt je zorgen en moeilijkheden onnodig groter. Onze leraren weten heel goed wat die moeilijkheden zijn. Je kunt alleen maar een gelukkig leven leiden als je de last op je schouders niet te zwaar maakt. Dan is er minder ruimte voor moeilijkheden en lijden. Dakshinamurthy gaf ook de boodschap van opoffering aan zijn toehoorders mee om hen hiervan te doordringen. Hij bracht zijn leringen door middel van stilte over. Hij had altijd een glimlach op zijn gezicht. De reden was dat hij geen zorgen en verantwoordelijkheden had. (Hier herinnerde Swami aan het verhaal van de moeder en zoon die uit liefde voor elkaar hun leven opofferden. Hij benadrukte dat wij niet moeten ophouden lief te hebben, zelfs niet als we ons lichaam moeten verlaten.) De dood zal beslist op een of andere dag komen. Wij kunnen ons lichaam voorlopig fit houden, maar op een dag laten we het achter. Wij moeten een goede naam waardig zijn, zelfs al zou het ons het leven kosten. Beschouw het verdienen van een goede reputatie als niets minder dan je levensadem. Een goede naam blijft, zelfs nadat je uit deze wereld vertrokken bent. Zorg dus dat je een goede naam hebt in de samenleving. Faam is helemaal niet nodig, wel een goede reputatie. Men kan een miljonair als geweldig beschouwen, maar hij eet ook gewoon brood; geen goud. Zo lang je leeft ben je van voedsel afhankelijk om je lichaam te onderhouden. Verminder tegelijkertijd ook je gehechtheid aan het lichaam. Deel je liefde met iedereen. Beperk je liefde niet tot je familie en leid een onzelfzuchtig leven. Een mens heeft veel te veel verantwoordelijkheden en gehechtheden op zich geladen. Door die zware last is hij zo diep gezonken. Verminder dus je last en breng meer en meer tijd door in contemplatie op God. Als je liefde voor Paramatma (God) tot ontwikkeling brengt, kun je geluk in prakriti (de natuur) ervaren.
Plicht is God. Werk is aanbidding. Houd je aan deze tweelingprincipes in het leven. Ga geen onnodige verantwoordelijkheden op je schouders laden. God is er om ieders verantwoordelijkheden op zich te nemen (luid applaus). Waar zou je over in zitten als God er is om voor ons te zorgen? We blijven maar piekeren omdat we deze waarheid alleen in theorie begrijpen. Dat moeten we niet doen. Zodra we alles aan God overdragen zouden we vrij moeten zijn van zorgen. Je kunt alleen vrede ervaren als je vrij bent van zorgen. Je kunt zoveel yajna’s en yaga’s en andere spirituele oefeningen doen als je wilt, maar dat is allemaal nutteloos als de betekenis die eraan ten grondslag ligt niet wordt begrepen. Je mag alles op deze wereld vergeten, maar vergeet God nooit. Blijf altijd op God gericht. Dit is mijn boodschap voor jullie vandaag (luid en lang applaus).
Swami besloot zijn toespraak met het lied ‘Bhaja Govindam, bhaja Govindam, moodha mathe..."
Bron: webpublicatie Sri Sathya Sai Books and Publications Trust, Prasanthi Nilayam
Vertaald door de Stichting Sri Sathya Sai Baba - Nederland