Toespraken\ Ouderen zijn een bron van wijsheid en kracht

Ouderen zijn een bron van wijsheid en kracht

heb respect en eerbied voor hen

Goddelijke toespraak, gehouden door Bhagavan Sri Sathya Sai Baba

tijdens Bheema Ratha Shanthi, 10 februari 2005, te Prasanthi Nilayam

Belichamingen van liefde,

De oudere echtparen die vandaag hebben deelgenomen aan de “Bheema Ratha Shanthi” viering hebben daar gevoelens van groot geluk bij ervaren. In dit verband is het nodig dat je begrijpt waarom deze ceremonie met “Bheema Ratha Shanthi” wordt aangeduid. Het betekent niet dat al deze echtparen lichamelijk sterk en moedig zijn zoals Bheema, de Mahabharata held. Bheema was de zoon van Vayu (lucht). Lucht is allesdoordringend. Wind is altijd een heel sterk element geweest, dat zelfs een machtige boom kan vellen.

Er zijn bepaalde traditionele regels voor de uitvoering van deze Bheema Ratha Shanthi, maar een leeftijdsbeperking is er voor deze ceremonie niet. Door Gods genade heeft iedereen sath sankalpa (goede gedachten). Gewoonlijk vieren echtparen de Shastyabdha Poorthi wanneer de man de leeftijd van 60 jaar heeft bereikt en op een vredig en gelukkig vervolg van zijn huwelijksleven hoopt. Er is ook een viering als de man 70 jaar wordt. In het algemeen wordt er gedacht dat 70 jaar wel ongeveer de maximum leeftijd is voor een mens. Maar er zijn nog meer mijlpalen die in een mensenleven kunnen worden bereikt, zoals 80, 90 en 100. Als iemand deze belangrijke mijlpalen bereikt terwijl hij nog getrouwd is, dan worden deze gelukkige momenten “Bheema Ratha Shanthi” genoemd en als zodanig gevierd. De kinderen in het huidige Kali tijdperk, die het belang van deze geheiligde momenten niet kunnen begrijpen, sturen hun ouders weg als ze boven de 60 zijn omdat ze ten onrechte menen dat zij geen huwelijksleven meer zouden moeten leiden en alleen nog geschikt zijn voor een teruggetrokken leven als sanyasis. Dat is een ernstige vergissing. Als hun ouders de 60-jarige leeftijd hebben bereikt, zouden de kinderen juist beter voor hen moeten gaan zorgen. Meestal denken ze dat mensen van boven de 70 nutteloos zijn en een blok aan het been van de familie en de samenleving. Niets is minder waar. Het is een feit dat het enthousiasme, de moed en de geestkracht van mensen van boven de 70 toeneemt. Na het 70ste jaar komen iemands mentale vermogens en atmische kracht pas ten volle tot ontplooiing. Voor die tijd gedragen zij zich net als andere mensen en streven er niet speciaal naar om anderen tot voorbeeld te zijn. De mentale vermogens, goddelijke kracht en de wilskracht manifesteren zich in de mens pas helemaal na het 70ste jaar en zetten hem er dan toe aan om een nieuw doel in het leven na te streven. Als gevolg daarvan zullen dergelijke bejaarden meer aandacht aan de geheimenissen van het leven gaan schenken. De goddelijke kracht die latent in hen aanwezig is, daar kan de jeugd nog niet bij. In de dingen die ouderen doen zie je deze kracht op velerlei manieren aan het werk. Vandaag de dag komt het maar al te vaak voor dat jongeren denigrerend over hun ouders praten en hen uitlachen. Dat is een zeer ernstige fout. Als je werkelijk goed naar ouderen kijkt, dan zal alles wat zij doen, nuttig en goddelijk blijken te zijn. Als de jongeren van vandaag goed willen leren om de uitdagingen in het leven tegemoet te treden, dan moeten zij bij hun ouders in de buurt zijn en voortdurend acht slaan op de nobele eigenschappen die uit hun handelingen blijken. Hun ouders hebben orde in hun leven aangebracht en zijn gedisciplineerd. Het tot z’n recht komen van hun intellect en hun goddelijke eigenschappen kondigt een nieuw en betekenisvol leven voor de mensheid aan. Kijk maar eens goed hoe zij leven en je zult verrukt zijn van de veranderingen die dit in jouw eigen leven tot stand kan brengen.

Belichamingen van liefde,

Vandaag de dag besteden we geen aandacht aan deze ouderen en beschouwen hen als nutteloze leden van de maatschappij. Dat is niet juist. De kracht en energie die deze ouderen in zich hebben vind je niet bij de jeugd. Als je iets nieuws wilt ondernemen zal dat alleen een succes worden als je de leiding van deze ouderen aanvaardt en in hun voetsporen treedt.

Tegenwoordig zijn de mensen niet in staat de kwaliteiten van een medemens te onderkennen. De term ‘manava’ (mens) betekent iemand die de eigenschap ‘menselijkheid’ tot bloei brengt. In het algemeen hebben de mensen de neiging om, wanneer er wordt gesproken over de kracht van Bheema, de jongere broer van Dharmaraja, de Pandava koning, aan lichaamskracht te denken, maar dat is niet iemands werkelijke kracht.

De werkelijke kracht van ouderen zit hem in hun wijsheid en edelmoedigheid. De idealen die deze ouderen de jongere generatie voorhouden zijn uiterst waardevol. De mensen die er de waarde niet van kunnen begrijpen, laten oudere mensen links liggen alsof ze nergens meer toe dienen. Tegenwoordig wordt er meer en meer aandacht besteed aan wat gepensioneerde wetenschappers te vertellen hebben. Niemand kan zich meten aan hun intelligentie en ware passie voor nieuwe uitvindingen. Maar er wordt geen juist gebruik gemaakt van wat zij de mensheid te bieden hebben en het gaat zomaar verloren. De wereld zou heel wat aan deze oudere mensen kunnen hebben. Er schuilt immense kracht in hen, die tot voordeel van de samenleving zou kunnen worden gebruikt. Vandaag doen we een poging om de macht en kracht die de oude Rishi’s hadden, te openbaren. De hier aanwezige bejaarden weerspiegelen die grootse idealen. Daarom moeten ze niet worden genegeerd. Elke gedachte die van deze ouderen uitgaat is edelmoedig en zeer waardevol. De jeugd kan daar in de verste verte niet aan tippen. Daarom moeten we dit alles de plaats geven die het verdient en in ere houden.

Het komt tegenwoordig helaas voor dat de jongere generatie moppert als ze zelfs maar één eenvoudige maaltijd per dag voor de ouderen moeten verzorgen. Ze vinden het zonde van het geld! Doe hier nooit en te nimmer aan mee. Zelfs als hun voedselvoorziening minimaal is, zullen zij de waardigheid en goede naam van je familie net zo hooghouden als wanneer zij echt goed te eten krijgen. De zorg en het enthousiasme dat deze ouderen tentoonspreiden bij de goede opvoeding van de kinderen vind je nergens anders. Vroeger maakten koningen en edelen gebruik van de grote wijsheid van de Rishi’s door hen geregeld om advies te vragen. En nu nog steeds zijn de belangrijke verdragen over spirituele en stoffelijke zaken, die door de grote Rishi’s van weleer zijn opgesteld, gezaghebbend voor de jongere generatie. Helaas zijn zij niet bij machte de grote waarheden die in die verdragen zijn opgenomen, te begrijpen. Swami’s advies is om van nu af aan de geweldige aloude traditie van Bheema Ratha Shanthi meer onder het volk te verspreiden, omdat deze voor de komende generaties van grote betekenis en waarde is. Het Bheema Ratha Shanthi ritueel betekent het voeden en koesteren van menselijkheid door het ondernemen van spiritueel krachtige en edelmoedige activiteiten.

Gedurende de Mahabharata oorlog, na de afgrijselijke slachting onder de Pandava kinderen, wist Arjuna op het spoor te komen van Aswatthama, de aanstichter van de gruwelijkheden, en hem voor Droupadi te brengen. In plaats van de boosdoener te vervloeken en een straf over hem uit te spreken, viel zij aan de voeten van Aswatthama, de zoon van de meest gerespecteerde leraar van haar echtgenoten, neer en zei:

“Aan de voeten van je vader Dronacharya hebben mijn echtgenoten alles geleerd wat zij weten. Was het voor jou, zoon van Dronacharya, passend om mijn kinderen om te brengen? Hoe had je het hart om ze te doden! Ze waren jong, ongewapend en lagen vredig te slapen.Ze koesterden geen wrok tegen je en hadden geen enkel kwaad tegen je in de zin.”

(Telugu gedicht)

Toen Droupadi dit alles zei, kon Bheema het niet aanzien. Hij ontplofte van woede en brulde:

“Wat is die Droupadi toch een domme vrouw.

Ze pleit voor de vrijlating van dit stuk verdriet en koestert geen woede tegen de moordenaar van haar zonen.”

(Telugu gedicht)

Arjuna was ziedend van woede en stond op het punt Aswatthama om te brengen. Droupadi viel aan zijn voeten neer en pleitte aldus bij hem:

“Arjuna, worden mijn zoons weer tot leven gewekt door het doden van Aswatthama?

Zijn moeder zou hetzelfde verdriet ondergaan als ik bij het verlies van mijn kinderen.

Je hebt toch de Veda’s en de Sastra’s bestudeerd?

Hoe kan het dan dat je je innerlijke vrede niet bewaart?”

(Telugu gedicht)

Droupadi trachtte Arjuna te overreden om Aswatthama zijn afschuwelijke daad te vergeven. Arjuna antwoordde: “Jij weerhoudt me ervan om me aan mijn gelofte te houden.” Daarop antwoordde Droupadi: “Je kunt ook zijn hoofd scheren en hem het kroonjuweel van het hoofd nemen; dat is gelijkwaardig aan de dood.” In overeenstemming met Droupadi’s advies en als teken van straf verwijderde Arjuna het kroonjuweel van het hoofd van Aswatthama en schoor diens haar af met zijn zwaard.

In vroeger tijd schoren de Rishi’s hun haar niet af, omdat de haardos als heilig en spiritueel krachtig werd beschouwd. Dit lichaam (Swami wijst naar zichzelf) is bijna 80 jaar oud. Toch is mijn haardos nog steeds heel krachtig en sterk. Straks zal ik nog iets meer over de kracht van mijn haar vertellen.

Droupadi was alleen, want haar echtgenoten waren niet thuis. Ze nam een van haar hoofdharen en liet die, mantra’s zingend, in het water vallen. Die enkele haar, samen met de kracht van de mantra’s, kon alle heuvels samenbinden. Later kwam er een aantal yogi’s bijeen, die zich afvroegen hoe een enkele haar alle heuvels kon samenbinden. Zij kwamen tot de conclusie dat het door de kracht van Droupadi’s haar en door haar wilskracht kwam, dat zo iets verbazingwekkends mogelijk was. Een dergelijk latent goddelijk fenomeen is moeilijk te begrijpen. Helaas zijn de mensen vandaag de dag niet in staat zich hun aangeboren goddelijkheid te realiseren. De mens, als erfgenaam van menselijkheid, vergeet waar het bij menselijkheid om draait. Hij cultiveert demonische eigenschappen.

Geliefde studenten,

Je moet vermijden dat je zo’n demonische aard krijgt en je natuurlijke menselijkheid alle ruimte geven om tot bloei te komen. Ontwikkel menselijkheid en ga vanaf daar verder naar het niveau van goddelijkheid. Denk altijd aan deze drie dingen: eenheid, zuiverheid en goddelijkheid. Goddelijkheid impliceert de eenheid van de menselijke soort. Als er een dergelijke eenheid onder de mensen is, wordt goddelijkheid zichtbaar.

Eens maakte ik een rondreis door het land en tijdens die rondreis ging ik met een heilig iemand naar de rivier de Sindhu. Taalkundigen weten dat er mensen zijn die Sindhu uitspreken als Hindu. Ik verbleef in Goa in de Raj Bhavan, in de tijd dat Nakul Sen gouverneur van die deelstaat was. Zijn vrouw heette Indu. Ik sliep in de voorkamer van de Raj Bhavan. Nakul Sen en zijn echtgenote sliepen in hun slaapkamer. Er was een raam in hun slaapkamer van waaruit zij konden zien wat er in de voorkamer gebeurde. Nadat ik in slaap gevallen was, zag Nakul Sens vrouw een heel helder licht dat mijn lichaam uitstraalde. Het heldere licht maakte zo’n enorme indruk op haar dat ze probeerde haar man wakker te maken, maar die wilde op dat moment niet gestoord worden. Hij zei dat ze hem niet moest storen en maar moest gaan slapen. Maar ze stond er op dat haar man wakker zou worden om naar het heldere licht te kijken dat van Swami uitstraalde. Tenslotte werd Nakul Sen wakker en hij ervoer die uitstraling als een goddelijke darshan.

In de beginjaren van Swami’s missie was er een geweldige devotee, Karnan Subbamma, die Swami diende. Haar toewijding voor Swami was ongeëvenaard. In die tijd waren er nog heel uitgesproken kasteverschillen en daar hield men zich in Puttaparthi strikt aan. Vooral de Brahmanen deden dat, zij hielden zich verre van de Harijans. Daar Subbamma een orthodoxe Brahmaanse was, kwam ze de gewoonten en gebruiken nauwgezet na. Op een dag vertelde ik Subbamma dat ik de Harijanwada zou bezoeken. Subbamma voelde zich hier erg ongelukkig over en trachtte mij tot andere gedachten te brengen door te zeggen: “O, Swami, waarom zou u die plaats bezoeken?” Ik vroeg haar: “Waarom niet? Waarom zou ik het voedsel niet eten dat de Harijans mij aanbieden? Ik zal er zeker naar toe gaan.” Dat gezegd hebbende, ging ik op weg naar de Harijanwada. Zij was Swami echter zeer toegewijd en erg aan hem gehecht, dus ze volgde mij. De mensen die in de Harijanwada woonden waren ontzettend arm. Stoelen of matrassen om mij gemakkelijk te laten zitten hadden ze niet. Zij spreidden een oude dhoti op de grond uit en verzochten me, daarop plaats te nemen. Na enige tijd voelde ik me slaperig worden en ik viel in slaap, waarna er een geluid uit mijn navel voortkwam alsof het dak van het huis werd weggeblazen. De mensen die in het huis aanwezig waren, trilden van angst, zo enorm was het geluid. Ze renden zo vlug als ze konden naar buiten. Je ziet dus dat de goddelijke kracht zich bij avatars, heiligen en yogi’s op heel verschillende manieren manifesteert.

Jaren geleden, toen ik enkele Afrikaanse landen bezocht, boden de devotees aldaar mij een ijzeren kam aan. Ik heb er echter geen emplooi voor, want ik gebruik geen kam. Als ik mijn haar zou willen borstelen, dan blijft de borstel vastzitten, zo dik en sterk is mijn haar. Zelfs als men zou proberen er een haar uit te trekken, zal dat niet lukken. Zo is het haar van goddelijke personen. Niet alleen ik, maar iedereen heeft bepaalde goddelijke krachten, en men zou moeten proberen ze te voeden en te koesteren. De jeugd van vandaag stelt geen enkele poging in het werk om de Godgegeven krachten te beschermen. Zij verspillen de goddelijke kracht dagelijks op allerlei manieren, met tot gevolg dat zij veel energie kwijtraken en vroegtijdig verouderen. Vooral het hoofd is de zetel van kracht. Daarom moet men het hoofd heel goed beschermen.

Belichamingen van het goddelijk atma,

Jullie zijn allen mensen met edelmoedige eigenschappen en sterk naar lichaam en geest. Maar helaas verkwisten jullie je energie met allerlei beuzelarijen. Die energieverspilling verzwakt je. Als ik een vuist maak, dan kunnen tien mensen hem nog niet openmaken. Zelfs op fysiek niveau is de goddelijke kracht onmetelijk en onvoorstelbaar. Jullie zouden allemaal deze goddelijkheid, die in je is, moeten beseffen, niet terwille van lichaamskracht, maar om goddelijk geluk te ervaren.

Belichamingen van liefde,

De goddelijke kracht die latent in een mens aanwezig is, is onbegrensd. Of het nu om de schone kunsten gaat, zoals muziek of wat dan ook, als deze van goddelijke kracht vervuld is, kunnen er grote hoogten worden bereikt. Heilig die goddelijke kracht derhalve door alles wat je doet aan God op te dragen.

Bron: publicatie Sri Sathya Sai Books and Publications Trust, Prasanthi Nilayam.

Vertaling en copyright: Stichting Sri Sathya Sai Baba - Nederland.