Toespraken\ Mahashivaratri

Mahashivaratri

De eerste goddelijke toespraak tijdens Mahashivaratri

gehouden door Bhagavan Sri Sathya Sai Baba

op 18 februari 2004 in de Sai Kulwanth tempelruimte

te Prasanthi Nilayam.

Belichamingen van liefde,

De glorie van de aloude cultuur van Bharat (India) is niet te beschrijven. Op de roemrijke geschiedenis van Bharat kan men terecht trots zijn, niet alleen de inwoners van India, maar de gehele wereld. Met het verstrijken van de tijd en door de toenemende invloed van de westerse cultuur echter, wordt dit grote erfgoed vergeten. Neem bijvoorbeeld de namen van de jaren op de hindoe kalender, zoals Prabhava, Vibhava, Shukla, Pramoduta, Prajotpatthi, enz.. Die hebben een diepe betekenis, maar de mensen zijn deze namen vergeten en volgende de westerse kalender: januari, februari, enz..

(Terwijl Swami doorging met zijn toespraak, begon hij tekenen van onwelzijn te vertonen omdat de Atma Lingam weldra tevoorschijn zou komen. Hij ging zitten en gaf de studenten een teken om met bhajan zingen te beginnen. Na enkele ogenblikken kwam er een gouden lingam uit Swami’s mond en hij hield hem omhoog, opdat iedereen hem kon zien. Daarna trok Swami zich korte tijd in de interviewkamer terug, alwaar nog twee lingams tevoorschijn kwamen. Daarop keerde hij naar het podium terug en vervolgde zijn toespraak.)

Dit lichaam komt nooit in gevaar, wat er ook moge gebeuren. Dit lichaam is zojuist van een grote last bevrijd. De laatste twee maanden had dit lichaam niet genoeg voedsel tot zich genomen en was daardoor onvoldoende gevoed. Gedurende het Lingodhbhavam (het verschijnen van de lingam) ging het lichaam daar natuurlijk onder gebukt. Ik verzeker jullie echter dat bezorgdheid niet nodig is. Ik heb dit lichaam aan jullie gewijd. Het is jullie verantwoordelijkheid om voor dit lichaam te zorgen.

Ik kon zien dat de studenten angstig waren en zeer bezorgd om mijn welzijn. Alleen ik kan de gevoelens van mijn studenten begrijpen. Ja, mijn studenten zijn mijn levensadem. Zij zijn bereid hun leven voor Swami op te offeren. En ook ik ben bereid mijn leven voor hen op te offeren.

Kinderen van me,

Ik zal jullie beschermen, waar jullie ook naartoe gaan. Ik zet al mijn tijd voor jullie in. Mijn enige doel is om jullie altijd gelukkig te zien. Voor dit lichaam dreigt er nooit gevaar, wees daarvan overtuigd. Houdt God altijd in gedachten, waar jullie ook zijn. Wat voor werk jullie ook gaan doen, beschouw het als Swami’s werk. Ik zal altijd voor jullie welzijn zorgen. Zelfs je ouders kunnen je gevoelens misschien niet eens zo goed begrijpen en waarderen als ik. Moge het jullie heel goed gaan in het leven en mogen jullie hoge posities bereiken, mijn geliefde ‘Bangaru’ kinderen!

Wat er ook gebeurd is, het is gebeurd. Voorbij is voorbij. Lichamelijk lijden is helemaal niet zo veel bijzonders. Het komt en het gaat ook weer weg, net als wolken die voorbijdrijven. Zet daarom vanaf vandaag al je zorgen aan de kant en wees gelukkig. Ik zegen jullie allemaal, opdat jullie met vlag en wimpel voor jullie examens slagen. Waar zou je bang voor zijn als ik er ben? Ik ben altijd bij jullie. Ik heb geen andere woonplaats dan in jullie hart. Sterker nog, jullie hart is mijn woonplaats.

Nu mogen jullie gaan. Ga maar lekker eten, kom daarna terug en doe mee met bhajan zingen, de hele nacht. Vannacht kom ik terug.